Temat 3 (Grudzień 2012): Maleńka Miłość zbawi świat

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa. Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:

I. Nasza rzeczywistość:

Miłość- słowo tak często dziś powtarzane. Każdy człowiek potrzebuje miłości. Bez miłości człowiek nie może w pełni się rozwinąć. Znane są przykłady osób, które będąc w dzieciństwie nie kochane w dorosłym życiu popełniają przestępstwa. Miłość jednak dziś bardzo często mylona jest z egoizmem, w którym to tylko mnie ma być dobrze. Wielu ludziom trudno zrozumieć, że miłość wymaga naszego wysiłku, umiejętności rezygnowania z własnych przyjemności dla dobra tej drugiej osoby. Z tego powodu tak często dziś zdarzają się rozwody, bo pierwsze trudności w związku powodują jego rozpad, gdy osoby nie potrafią zrezygnować, ustąpić. Z drugiej strony coraz częściej ludzie postrzegają miłość według filmowych stereotypów jako wielkie uniesienia. Zapomina się o codziennych wyrazach miłości, takich najdrobniejszych gestach, które sprawiają, że czujemy się ważni i kochani. Często też nie uświadamiamy sobie, że to właśnie miłość jest podstawowym prawem Królestwa Bożego, wartością budującą je.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje nasuwają mi się po wysłuchaniu tego przykładu?
    • Czym dla mnie jest miłość?
    • Czy uświadamiam sobie, że miłość buduje Królestwo Boże?
    • Czy wiem jakiego wysiłku wymaga ode mnie miłość?

II.Co mówi Bóg?

Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.

Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Mt 13, 31n

(Jezus)Opowiedział też inną przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do ziarna gorczycy, które pewien człowiek zasiał na polu. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, ale gdy wyrośnie, przewyższa inne krzewy. Staje się drzewem, a ptaki przylatują i zakładają gniazda wśród jego gałęzi.”

III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Ziarno gorczycy czarnej uchodzi na Wschodzie za najmniejsze ze wszystkich nasion (nie przekracza 1mm). Wyrasta jednak z niego ponad 4-metrowy krzew, większy od wszystkich jarzyn, a nawet niektórych drzew. Ptaki chętnie obsiadują jego gałęzie, zwłaszcza w porze owocowania, gdyż znajdują tam mnóstwo pokarmu.
  • Jezus przedstawiając nam przypowieści stara się rozszerzyć naszą wyobraźnię – i przenieść nas na inny poziom zrozumienia. Przypowieści Jezusa choć wydają się bardzo osobliwe, niepowtarzalne, należy dobrze odczytać wsłuchując się w Słowo Boże. Dzisiejsza przypowieść z Ewangelii porównuje Boże Królestwo do ziarnka gorczycy, które zasiane rozrasta się – stając się dużym „krzewem”. Żaden rozsądny rolnik nie zasiałby ziaren gorczycy na swoim polu, ponieważ uważane ono było za rodzaj chwastu. Zasiane na polu rozrastało się szybko jak perz – chwast. W ogrodzie z warzywami, gdyby ktoś zasiał ziarna gorczycy, spowodowałby, że ten „chwast” szybko by zagłuszył, zasłonił inne warzywa inne rośliny. Dziwne jest to Jezusowe porównanie Królestwa Bożego z ziarnem gorczycy, gdzie to drugie było traktowane przez ówczesnych ludzi prawie właśnie jako chwast! Osobliwym stwierdzeniem Jezusa było także to, że to ziarno gorczycy rozrasta się – stając się dużym krzewem! Otóż, znowu patrząc z punktu widzenia kogoś, kto się zajmuje sadownictwem – rolnictwem, ten ktoś powie, że roślina z ziarnka gorczycy wcale nie jest znowu takim dużym krzewem i jej gałązki są bardzo wątłe i łamliwe. Możliwe, że na takiej gałązce usiadłby jeden, może dwa ptaki w innym wypadku się złamie. Poza tym, jeszcze raz trzeba to podkreślić, Izraelita traktował taką roślinę jako nieczystą. Wobec tych informacji, pojawia się pytanie, co Jezus chciał powiedzieć nam o Królestwie Bożym, porównując je do nasionka gorczycy? Otóż to, że Królestwo Boże nie jest czymś górnolotnym, Królestwo Boże nie jest obszarem, który się rozrasta używając siły militarnej w ludzkim rozumieniu. Jezus nie przyszedł na ziemię, aby założyć takie właśnie królestwo według zapatrywania ludzkiego. Dlatego prawda o Królestwie Bożym to coś zupełnie odwrotnego, to inna rzeczywistość! Królestwo Boże może być odnalezione w najmniejszych wydarzeniach dnia codziennego, każdego dnia naszego życia, które zawsze ma swoje wzloty i upadki. „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim”. (1 J 4,16). Boże Królestwo znajdujemy tam, gdzie dajemy i otrzymujemy miłość. Każdego dnia, kiedy kochasz drugiego człowieka, kiedy zainteresujesz się nim – tam jest Boże Królestwo. Jest Ono tam, gdzie z miłości myjesz talerze po obiedzie chociaż to nie jest twoja kolej, ponieważ żona albo mąż, brat albo siostra są zmęczeni, albo muszą być w innym miejscu w tym czasie. Rodzice przybliżają Królestwo Boże, kiedy mają czas pójść i nawet zagrać w piłkę ze swymi dziećmi. Wchodzisz w to Królestwo Boże, kiedy idziesz odwiedzić przyjaciela, albo sąsiada w szpitalu. Ukazujesz to Królestwo Boże, kiedy wyślesz kartkę świąteczną do swoich bliskich, zapewniając ich o pamięci i dobrze im życząc. Wyrażasz to Królestwo Boże modląc się o błogosławieństwo dla twoich bliskich. Znajdujesz to Królestwo, kiedy przebaczysz komuś, kto cię skrzywdził w przeszłości. Oto wzór Królestwa: Gdziekolwiek znajdziesz miłość, gdziekolwiek obdarzysz tą miłością – tam jest Boże Królestwo. W najmniejszych wydarzeniach dnia codziennego. To jest właśnie to ziarno gorczycy, które staje się wielkim krzewem. Gdziekolwiek okażesz miłość drugiemu człowiekowi – tam jest Królestwo Boże. Jezus daje nam jeszcze jedno spojrzenie na Królestwo Boże mówiąc, że kiedy ziarno zostaje wrzucone w ziemię – wzrasta bez naszej wiedzy. Jezus mówi nam, że Królestwo Boże może się pojawić w każdym miejscu, w każdym czasie i pod każdym wyglądem ponieważ nie wiemy jak ono wzrasta. Z przypowieści o ziarnie gorczycy wiemy, że to Królestwo może się rozwijać szybko i mieć wielki zasięg. Kiedy miłość jest „zasiewana”, nie wiemy jak i gdzie zapuści swoje korzenie, żeby się rozwijać. Dlatego, że nie wiemy jak się to dzieje, Królestwo Boże może się rozwijać w różnym miejscu i czasie. O. Sławomir Romanowski CSsR

IV.Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?

  • „Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, w Bogu trwa, a Bóg w nim”(1J 4,16). Rozlewa zaś Bóg miłość swą w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany; dlatego też darem pierwszym i najbardziej potrzebnym jest miłość, którą miłujemy Boga nade wszystko, a bliźniego ze względu na Boga. Aby zaś miłość jak nasienie dobre wzrastała w duszy i wydała owoce, każdy wierny winien słuchać chętnie słowa Bożego i wolę Bożą, z pomocą Jego łaski, czynem wypełniać, uczestniczyć często w sakramentach, a zwłaszcza w Eucharystii i w świętych czynnościach, oraz praktykować ustawicznie modlitwę, samozaparcie, ochoczą posługę braterską i wszelkie cnoty. Miłość bowiem, która jest węzłem doskonałości i pełnią zakonu (por. Kol 3,14; Rz 13,10), kieruje wszystkimi środkami uświęcenia, formuje je i do celu prowadzi. Stąd też miłość zarówno do Boga, jak do bliźniego jest znamieniem prawdziwego ucznia Chrystusowego. KK 42
  • „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” J 15,12

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. (Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej) Na przykład:

  • Zastanowię się czy rozumiem, że miłość buduje Królestwo Boże?
  • Poprzez proste gesty miłości bliźniego postaram się budować Królestwo Boże w swojej rodzinie, sąsiedztwie.
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy byli świadkami miłości budującej Królestwo Boże
  • Za nasze rodziny, aby łączyła je prawdziwa miłość Królestwa Bożego
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy odkryli miłość jako wartość budującą Królestwo Boże
  • Za ludzi samotnych, aby doświadczyli miłości braci w Chrystusie

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie