Temat 2 (Listopad 2012): Otwartość na Królestwo Boże

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa. Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I. Nasza rzeczywistość:

Każdy ochrzczony został zaproszony do uczty w Królestwie Bożym. Wielokrotnie słyszymy to zaproszenie. Niektórzy potrafią na pamięć przytoczyć słowa Jezusa zapraszającego nas do udziału w Królestwie Bożym. Jednak czy w naszym życiu mamy świadomość tego zaproszenia? Czasem wydaje się nam, że jest to zaproszenie na daleką przyszłość, gdy już zakończy się nasza ziemska wędrówka. Wciąż wymawiamy się pilnymi sprawami, obowiązkami, zabieganiem. Zapominamy, że Królestwo Boże jest obecne wśród nas już tu na ziemi i zadaniem wszystkich ochrzczonych jest szukanie go, bycie otwartym na zaproszenie na ucztę, które złożył nam sam Jezus. Adam Mickiewicz powiedział: „Mówiąc Królestwo Boże patrzysz w górę, a nie spojrzysz w siebie; Nie znajdzie Królestwa Bożego ten, kto go szuka tylko w niebie”.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje nasuwają mi się po wysłuchaniu tego przykładu?
    • Czym dla mnie jest Królestwo Boże?
    • Czy uświadamiam sobie, że jestem zaproszony na ucztę w Królestwie Bożym?
    • Jak powinienem odpowiadać na zaproszenie do udziału w Królestwie Bożym?
  1. II.Co mówi Bóg?

Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.

Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Łk 14,15-24

„Jeden z siedzących przy stole, słysząc to, powiedział Mu: „Szczęśliwy, kto będzie spożywał chleb w królestwie Bożym”. A On mu odpowiedział: „Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Gdy nadszedł jej czas, wysłał swojego sługę, aby powiedział zaproszonym: „Przyjdźcie, bo już wszystko jest przygotowane”. Wtedy wszyscy jeden po drugim zaczęli się wymawiać. Pierwszy powiedział: „Kupiłem pole i muszę je obejrzeć. Proszę cię, uznaj mnie za usprawiedliwionego”. Drugi powiedział: „ Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować. Proszę cię, uznaj mnie za usprawiedliwionego”. Jeszcze inny powiedział; „Ożeniłem się i dlatego nie mogę przyjść”. Sługa powrócił i oznajmił to swojemu panu. Wtedy gospodarz rozgniewał się i polecił swojemu słudze: „Wyjdź zaraz na place i ulice miasta i sprowadź tutaj ubogich, ułomnych, niewidomych i kulawych”. Sługa powiedział: „Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce”. Wtedy pan powiedział do sługi: „Idź na drogi i w zaułki. Zmuszaj do wejścia, aby mój dom się zapełnił. Bo mówię wam, że nikt z tych ludzi, którzy zostali zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty”.

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • W starożytności istniał pogląd, że nędza, choroba, kalectwo są karą Boga i ludzie dotknięci którymś z tych nieszczęść będą pozbawieni udziału w szczęściu wiecznym.
  • „Zmuszaj” – termin ten nie oznacza działania wbrew czyjejś woli, ale ukazuje fakt, że łaska zbawienia, udzielona nawet tym, którzy nie byli do końca przygotowani na jej przyjęcie, może przezwyciężyć ich opór.
  • Istotą tej przypowieści jest stwierdzenie, że nie ma człowieka, który nie zostałby zaproszony przez Boga do przebywania z Nim na wieki w Jego domu. Jezus przełamuje przekonanie ludzi, że Królestwo Boże jest dla uprzywilejowanych. Bóg nie dzieli ludzi na wybranych i odrzuconych i z góry przeznacza im lepszy lub gorszy los, ale to każdy człowiek swoim postępowaniem sam przygotowuje swoją przyszłość. Bóg również nikomu nie szczędzi koniecznej łaski. Okazuje się jednak, że lepiej wykorzystują ją ci, którzy nawet nie śmieli o nią prosić. Każdy, kto przyjmuje chrzest w imię Jezusa Chrystusa, otrzymuje zaproszenie, aby wejść do nieba i tam pozostać. W świetle przypowieści okazuje się, że nie wszyscy się tam znajdą i to nie dlatego, że Bóg zamyka przed jakimś człowiekiem bramy raju, ale ponieważ człowiek gardzi zaproszeniem Boga, a swoje szczęście upatruje w dobrach tego świata.
  • Umiłowanie i otwarcie się na ziemi na Królestwo Boże jest jedyną drogą do nieba” bł. John Henry Newman
  • „Być otwartym na Królestwo Boże, to zajmować się codziennymi sprawami kierując nimi według Bożych planów.”
  • „Jezus zaprasza nas, abyśmy szukali aktywnie Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości już tu na ziemi oraz uczynili to poszukiwanie naszą podstawową troską”
  • „...Królestwo jest łaską, miłością Boga do świata, dla nas źródłem spokoju i ufności: «Nie bój się, mała trzódko – mówi Jezus – gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo» Bł. Jan Paweł II
  1. IV.Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  • ...Skoro zostałeś zaproszony do królestwa niebieskiego, powinieneś zmierzać tam posługując się inteligencją i wyobraźnią, pomysłowością i zaradnością. Do orszaku Chrystusa możesz dołączyć tylko wtedy, jeśli napełnisz swoją lampę oliwą trzeźwego myślenia, przezorności i uwagi. Jeśli Twoje serce i umysł będą płonąć światłem Mądrości i przeniknięte będą splendorem Prawdy, będziesz uczestniczyć w niebieskiej uczcie. Jeśli będziesz grzeszyć naiwnością i infantylizmem, łatwowiernością i głupotą, wrota do królestwa zatrzasną Ci się przed nosem, jak pannom, które były tak ciemne, że nie zostały rozpoznane przez Pana światłości. Każdy bowiem, kto lekkomyślnie marnuje swoje talenty i czas dany mu na przygotowanie na spotkanie z Panem, naraża się na płacz i zgrzytanie zębów... o. Paweł Kozacki OP, Tygodnik Powszechny
  • Wszyscy ludzie są powołani do Królestwa. Królestwo mesjańskie, głoszone najpierw dzieciom Izraela, jest przeznaczone dla wszystkich narodów . Aby wejść do niego, trzeba przyjąć słowo Jezusa. KKK 543
  • Jezus wzywa do wejścia do Królestwa, posługując się przypowieściami, które stanowią charakterystyczną cechę Jego nauczania. Przez nie zaprasza na ucztę Królestwa, ale wymaga także radykalnego wyboru: aby zyskać Królestwo, trzeba oddać wszystko; nie wystarczą słowa, potrzebne są czyny. przypowieści są dla człowieka jakby zwierciadłami: Czy przyjmuje on słowo jak ziemia skalista czy jak ziemia żyzna? Co czyni z otrzymanymi talentami? Jezus i obecność Królestwa na tym świecie w tajemniczy sposób stanowią centrum przypowieści. Trzeba wejść do Królestwa, to znaczy stać się uczniem Chrystusa, aby "poznać tajemnice Królestwa niebieskiego" (Mt 13, 11). Dla tych, którzy "są poza" (Mk 4, 11), wszystko pozostaje niejasne. KKK 546
  • W tym dniu (w dniu Zesłania Ducha Świętego) zostaje w pełni objawiona Trójca Święta. Od tego dnia zapowiedziane przez Chrystusa Królestwo zostaje otwarte dla tych, którzy w Niego wierzą; w pokorze ciała i w wierze uczestniczą oni już w komunii Trójcy Świętej. Przez swoje przyjście, które ciągle trwa, Duch Święty pozwala światu wejść w "czasy ostateczne", w czas Kościoła, Królestwo już odziedziczone, ale jeszcze nie spełnione. KKK 732

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. (Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej) Na przykład:

  • Zastanowię się czy jestem otwarty na Królestwo Boże?
  • Przyjmę zaproszenie na ucztę w Królestwie Bożym poprzez świadome bycie uczniem Chrystusa.
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy byli otwarci na Królestwo Boże
  • Za nasze rodziny, aby ich członkowie cieszyli się udziałem w Królestwie Bożym
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy otworzyli się na Królestwo Boże
  • Za naszych bliskich zmarłych, aby cieszyli się udziałem w Królestwie Bożym

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie