Z wiarą patrzę na świat „Widzenie świata oczyma wiary”


Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….
Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.
Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.


Wstęp:
 Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
 Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
 Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
I. Nasza rzeczywistość:
Iwona właśnie straciła pracę. Jej rodzina przeżywała kryzys finansowy. Po śmierci męża utrzymywała siebie i czwórkę dzieci jedynie z renty, którą otrzymywały dzieci. Było ciężko. Coraz to nowe rachunki i wydatki przytłaczały Iwonę. Lęk o to, co stanie się z jej rodziną spowodował, że Iwona zaczęła buntować się przeciw Bogu. Nachodziły ją przeróżne myśli. Pełna żalu i goryczy powtarzała, że Bóg ich opuścił, nie troszczy się o nich, że zabrał im męża i ojca, a ją zostawił z tym wszystkim samą. Nawet przez moment myślała o samobójstwie. „Przecież dzieci po mnie też dostaną rentę - myślała – i będą zabezpieczone, a ja nie będę dla nich ciężarem”. Pewnego wieczoru usłyszała jak jej najmłodsza córeczka modli się. Jej kilkuletnie dziecko z pełnym zaufaniem powierzało siebie i całą swoją rodzinę Bożej opiece: „Proszę Cię Panie – mówiła jej córeczka – niech moja mamusia już się nie martwi, niech będzie znowu wesoła i szczęśliwa”. Zawstydzona wiarą swego dziecka Iwona sama uklękła do modlitwy i z łzami zaczęła prosić Boga o przebaczenie. „Panie – mówiła - wybacz, że zwątpiłam w Twoją opiekę”. Modliła się jeszcze do późnej nocy. Rano zadzwonił telefon. Odezwała się do niej koleżanka z liceum. Właśnie zakładała firmę, o której jako nastolatki marzyły. Pomyślała, że może to zrobić tylko z Iwoną. To duże wyzwanie, ale wierzy, że razem sobie poradzą. Iwona poczuła się jakby otaczały ją Ojcowskie ramiona i była pewna, że to Bóg odpowiedział na modlitwę jej córki i jej samej.
(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)
 Jakie refleksje nasuwają mi się po wysłuchaniu tego przykładu?
 Czego doświadczyła Iwona w chwilach próby?
 Dlaczego Iwonę zawstydziła wiara jej córki
II. Co mówi Bóg?
Po rozmowie Posłaniec mówi:
 Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.
 Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)
Rdz 12, 1-4
„Pan powiedział do Abrama: „Zostaw twoją ziemię, twój ród i dom twojego ojca, i idź do kraju, który ci wskażę. Uczynię cię bowiem, wielkim narodem. Będę ci błogosławił i uczynię cię sławnym. Będziesz błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie będą błogosławić, a tym, którzy tobie źle życzą, będę złorzeczył. Przez ciebie otrzymają błogosławieństwo wszystkie ludy ziemi.” Abram poszedł zgodnie z poleceniem Pana, a za min poszedł też Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy opuścił Charon.
Rdz 22, 1-2
Bóg wystawił Abrahama na próbę. Zawołał: „Abrahamie!”. On odpowiedział: „Oto jestem”. Wtedy Bóg rzekł: „Idź do kraju Moria razem z twoim jedynym synem Izaakiem. Tam złożysz go na ofiarę na jednym z pagórków, które ci wskażę”.
Abraham wypełnił polecenie Boga, a kiedy podnosił rękę, by zabić Izaaka został powstrzymany przez Anioła.
Rdz 22, 15-18
„Potem anioł Pana ponownie zawołał z nieba do Abrahama: „Przysięgam na samego siebie, wyrocznia Pana. Ponieważ to uczyniłeś i nie oszczędziłeś swojego jedynego syna, będę cię obficie błogosławił i rozmnożę niezmiernie twoje potomstwo, jak gwiazdy na niebie i jak piasek na brzegu morza. Twoje potomstwo zdobędzie twierdze swoich wrogów. Dlatego że posłuchałeś mojego głosu, wszystkie narody ziemi będą życzyły sobie takiego błogosławieństwa, jakie stanie się udziałem twojego potomstwa.”
III. Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat
Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami
 Siedemdziesiąt pięć lat – podany wiek Abrama prawdopodobnie odpowiada rzeczywistości i zgodny jest ze stosowaną wówczas miarą czasu (Rdz 25,7n). Sędziwy wiek Abrama podkreśla jego autorytet, ale także ukazuje jego odwagę, gdy podejmuje trudną wędrówkę. Abram, nie
zważając na swój wiek, ufa, że Bóg spełni dane obietnice. Chodzi szczególnie o obietnicę potomstwa.
 Abraham był posłuszny Bogu, zaufał Mu i powierzył się Jego kierownictwu. Postawa Abrahama wskazuje na jego wiarę, na zawierzenie Bogu. Jest on znakiem wiary, a jego wędrówka do ziemi Kanaan stanowi pewien symbol.
 Abraham wykazał całkowite posłuszeństwo Bogu. Był gotów złożyć w ofierze syna Izaaka. Bóg jednak poddał Abrahama tylko próbie, doświadczał i badał czy jest on bogobojny, czy jest gotów do oddania Bogu wszystkiego. Nie chciał natomiast ofiary z ludzi. W tym opowiadaniu autor natchniony zamierzał przedstawić zachowanie człowieka w chwilach kryzysu i próby. Abraham wykonuje wszystko, co Bóg mu polecił pomimo tego, że żądanie Boga było dla niego niezrozumiałe. Nie stracił on zaufania do Boga.
 Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza: "Przez wiarę człowiek poddaje Bogu całkowicie swój rozum i swoja wolę. Całą swoją istotą człowiek wyraża przyzwolenie Bogu Objawicielowi. Pismo święte nazywa odpowiedź człowieka objawiającemu się Bogu „posłuszeństwem wiary" (KKK 143). Wzorem takiego posłuszeństwa jest Abraham. Jego posłuszeństwo stało się wskazaniem dla wszystkich ludzi. Także obecnie ludzie wierzący nie są wolni od różnych doświadczeń, trudności i zwątpień. Zawsze jednak, gdy przyjdą takie doświadczenia trzeba zaufać Bogu. Tak jak kiedyś Abraham, również teraz Bóg powołuje ludzi do swej służby. Trzeba odpowiedzieć Mu na to powołanie z pełnym zaufaniem, każdego dnia powtarzać swoje "tak" Bogu. Pełnienie woli Jego powinno stać się celem życia człowieka wierzącego. Wszystko, co nas spotyka, trzeba widzieć w kontekście miłości Boga. Wierzyć, znaczy bowiem identyfikować się z Bogiem, który jest Miłością. Wiara, to nie tylko intelektualne przyjęcie istnienia Boga, lecz przede wszystkim zawierzenie Mu i pełne oddanie. Wierzyć, to uznawać za prawdę to, co Bóg objawił. Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych, dlatego każda trudna chwila jest szansą, aby zwrócić się do Niego z nadzieją i pełnym zaufaniem. Mieć nadzieję, to oczekiwać tego, co Bóg przyobiecał człowiekowi i jednocześnie dążyć do tego i układać swoje życie w perspektywie tej obietnicy. Powołując do swej służby Abrahama, Bóg objawił się człowiekowi. Abraham okazał ufność i zawierzenie Bogu. Opowiadanie o Abrahamie przedstawia nową ekonomię zbawienia. Ukazuje ono, że Bóg, pomimo grzechów ludzi nie chce ich wyniszczyć. Pragnie natomiast utrwalić pośród ludzi swą władzę. Obietnice poczynione Abrahamowi zaczęły się dokonywać dzięki jego heroicznej ufności i gotowości spełniania wszelkich Bożych zaleceń, nawet najtrudniejszych. Jest on dla nas przykładem wiary, nadziei i bezgranicznej ufności.
IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
„Bóg bowiem powołał i powołuje człowieka, aby przylgnął do Niego całą swą naturą w wiecznym uczestnictwie nieskazitelnego życia Bożego. To zwycięstwo odniósł Chrystus zmartwychwstały, uwalniając swą śmiercią człowieka od śmierci. Zatem każdemu myślącemu człowiekowi wiara, przedstawiona w oparciu o solidne argumenty, daje odpowiedź na jego niepokój o przyszły los, a zarazem stwarza możliwość obcowania w Chrystusie z umiłowanymi braćmi zabranymi już przez śmierć, niosąc nadzieję, że osiągnęli oni prawdziwe życie w Bogu.” KDK 18
Zobowiązania
Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej:
 Spróbuję z wiarą spojrzeć na swoje doczesne problemy
 Ofiaruję swoje cierpienia za wątpiących i poszukujących Boga
 Odmówię dziesiątek różańca w intencji osób zaniepokojonych o swój los
 Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.
Modlitwa:
Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego ( wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).
Módlmy się:
 Za naszą wspólnotę sąsiedzką
 Za nasze rodziny
 Za naszą parafię
 Za naszych duszpasterzy
 Za przeżywających kryzys wiary
 Za chorych
 Za naszych bliskich zmarłych
Ustalenie daty kolejnego Spotkania
Pieśń na zakończenie