Cokolwiek robimy, to wypływa z wiary, dla Chrystusa „Wiara źródłem mojego działania”


Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….
Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.
Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.


Wstęp:
 Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
 Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
I. Nasza rzeczywistość:
Na co dzień spotykamy różnych ludzi. Niektórzy są sympatyczni, inni nieco mniej. Jedni zagadują, mówią „Cześć!”, „Dzień dobry”, „Jak leci?”… A inni zupełnie nas nie zauważają. Wydaje się, że coraz rzadziej rozpoczynamy spotkanie z drugim człowiekiem od dobrego słowa, a rzadko używa się chrześcijańskiego pozdrowienia. Zdarza się niejednokrotnie, że wielu parafian przechodząc obok kościoła, spotykając po drodze siostrę czy kapłana, nie pozdrawiają ich chrześcijańskim pozdrowieniem, choć często widzą te osoby na liturgii Mszy św. Ta sytuacja zdaje się mówić o tym, że zanikają chrześcijańskie zwyczaje i troska o zasady dobrego zachowania i kultury osobistej. Dzisiejszy człowiek coraz bardziej zamyka się w sobie i przestaje się troszczyć o nawiązywanie życzliwych relacji z innymi. Zjawisko to zdaje się nasilać. Problemem podstawowym jest zaniedbanie troski o przekazywanie tradycji chrześcijańskich.
(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)
 W jakich okolicznościach ludzie używają chrześcijańskiego pozdrowienia?
 Jak zazwyczaj reagują ludzie, jeśli do nich zwracamy się z chrześcijańskim powitaniem?
 Co może być przyczyną, że dzisiaj wielu ludzi nie pozdrawia się zupełnie?
 Co czujemy, kiedy nawet nasi znajomi mijają nas obojętnie?
 Co możemy zmienić w takiej sytuacji?
II. Co mówi Bóg?
Po rozmowie Posłaniec mówi:
 Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.
 Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)
Łk 10, 5-9
„Kiedy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi”. Jeśli jest tam człowiek godny pokoju, spocznie na nim wasz pokój; a jeśli nie wróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają. Bo kto pracuje, ma prawo do zapłaty. Nie przenoście się z domu do domu. A gdy wejdziecie do jakiegoś miasta i przyjmą was, jedzcie to, co wam podadzą. Uzdrawiajcie tam chorych i mówcie im: „Nadchodzi już do was królestwo Boże”.
Pan Jezus wysyłając swoich uczniów z misją, żeby odwiedzali ludzi w domach, dał im szczegółowe zalecenia. Mówi im, żeby wcześniej nie oceniali, kogo należy pozdrawiać, a kogo nie. Mają pozdrawiać wszystkich.
III. Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat
Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami
 Jakie polecenie dał Jezus Apostołom?
 Jakiej zmiany oczekuje od nas wysłuchane Słowo Boże?
 Jak powinniśmy się zachować podczas spotkań z innymi, podczas odwiedzin w ich domach?
 Czego Chrystus chciał nauczyć uczniów polecając im pozdrawiać spotkanych ludzi?
 Refleksje i pogłębienie do odczytania.
 Przez pozdrowienie chrześcijańskie dajemy świadectwo, kim jesteśmy, a także budzimy sumienia i przypominamy o podstawowych zasadach odnoszenia się do siebie nawzajem. Słowo Boże wzywa nas do nawrócenia, do zmiany naszego dotychczasowego zachowania.
 Istnieje potrzeba, aby wierni, odczytując Słowo Boże, poczuli się wezwani do głoszenia Go przez pozdrowienie chrześcijańskie.
 Istnieje potrzeba, aby wierni, pozdrawiając innych słowami: „Szczęść Boże”, czy też „Dzień dobry” nabywali większej świadomości, że przez to budują głębsze relacje międzyludzkie.
 Zanikanie pozdrowienia chrześcijańskiego, jak również zwyczajnego pozdrawiania się ludzi, stwarza poczucie nieżyczliwości, osamotnienia i obojętności, co z kolei prowadzi budzi głębsze pragnienie prawdziwych kontaktów międzyludzkich. Pragnienie to daje szanse na odradzanie zwyczajów chrześcijańskich wyrażonych w konkretnych gestach czy znakach.
IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
Chrześcijańska tradycja, przekazywana z pokolenia na pokolenia, w prosty sposób pomagała głosić pokój Chrystusa wszystkim; którzy pozdrawiali się po chrześcijańsku. Jan Paweł II, w homilii wygłoszonej w Krośnie, tuż przed poświęceniem kościoła w parafii pracującej tak jak nasza w Ruchu dla lepszego Świata, przypominał tę ważną tradycję w słowach skierowanych nie tylko do rolników, ale do każdego z nas:
„Pozostańcie wierni tradycjom waszych praojców. Oni podnosząc wzrok znad ziemi ogarniali nim horyzont, gdzie niebo łączy się z ziemią, i do nieba zanosili modlitwę o urodzaj, o ziarno dla siewcy i ziarno dla chleba. (…) Tak bardzo jesteście podobni do ewangelicznego siewcy. Szanujcie każde ziarno zboża kryjące w sobie cudowną moc życia. Uszanujcie również ziarno słowa Bożego. Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże!" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia bliźnim. W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuśćcie, aby ją wam odebrano - bo próbuje się to robić!” Jan Paweł II, Krosno 10.06.1997
Zobowiązania
Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej:
 Spróbuję jak najczęściej używać pozdrowień chrześcijańskich
 Zastanowię się jak w mojej rodzinie praktykowane są zwyczaje religijne
 Odmówię dziesiątek różańca w intencji naszych parafian, aby potrafili w swoim życiu wprowadzać chrześcijańskie tradycje i zwyczaje
 Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.
Modlitwa:
Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego ( wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).
Módlmy się:
 Za naszą wspólnotę sąsiedzką, aby dawała światu świadectwo prawdziwej wiary w Chrystusa
 Za nasze rodziny, aby były kolebką podtrzymywania i przekazywania tradycji chrześcijańskich
 Za naszych duszpasterzy, aby pomagali nam odkrywać sens naszej wiary w zwyczajach chrześcijańskich, które praktykujemy
 Za naszych rodziców, którzy wpoili w nas chrześcijańskie zasady życia
Ustalenie daty kolejnego Spotkania
Pieśń na zakończenie