Wiara moja jest światłem dla innych
„Wiara domaga się dawania dobrego przykładu”


Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….
Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.
Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.


Wstęp:
 Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
 Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
 Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
I. Nasza rzeczywistość:
Wojtek wychowywał się w rodzinie nie wierzącej. Jego ojciec był partyjniakiem - tak zawsze o nim słyszał Wojtek. Matka była zawsze podporządkowana temu czego pragnął ojciec i choć sama była katoliczką, przestała chodzić do kościoła, bo tak chciał jej mąż. Na studiach Wojtek poznał pewną dziewczynę - Anię. Była bardzo ładna i taka inna od tych wszystkich dziewcząt, które dotychczas znał. Miała swoje zasady. Bywała na studenckich imprezach, ale nigdy nie balowała tak, jak jej koleżanki. Kiedy na nią patrzył Ania wydawała mu się taka czysta i skromna. Nie potrafił zrozumieć co ją tak wyróżnia. Coraz częściej starał się z nią przebywać. Czuł się przy niej dobrze, ale czasami przeszkadzały mu jej zasady. Kiedyś słyszał jak jej koleżanka zarzuciła jej, że jest świętoszką. Nie wiedział o co chodzi. W końcu postanowił porozmawiać z Anią. I wtedy dowiedział się, że to jaka jest wynika z jej wiary. Długo nad tym myślał. Jak to - to wiara sprawia, że ta dziewczyna jest taka wyjątkowa? Co jest z tą wiarą - myślał - jaka jest w niej siła, która ze zwykłej dziewczyny uczyniła kogoś tak wyjątkowego? Postanowił sam się przekonać i zaczął chodzić z Anią do kościoła - należała do wspólnoty duszpasterstwa akademickiego. Początkowo czuł się nieswojo, trochę dziwiły go słowa, które tam słyszał, ale z czasem zaczął sam odkrywać Boga. Po roku przyjął chrzest, a Ania została jego matką chrzestną. Dziś ma własną rodzinę, a swoim dzieciom opowiada o cioci Ani, która zaprowadziła go do Boga.
(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)
 Jakie refleksje nasuwają się nam po wysłuchaniu tego przykładu?
 Co tak zainteresowało Wojtka w Ani?
 Co dało Wojtkowi świadectwo wiary Ani?
II. Co mówi Bóg?
Po rozmowie Posłaniec mówi:
 Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.
 Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)
Łk 7, 1-10
Gdy Jezus skończył przemawiać do słuchającego Go ludu, wszedł do Kafarnaum. A sługa pewnego setnika, bardzo przez niego ceniony, chorował i był już umierający. Skoro setnik usłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszych żydowskich, prosząc Go, aby przyszedł i uzdrowił Jego sługę. Gdy przyszli do Jezusa, bardzo Go prosili: "Zasługuje, abyś mu to uczynił. Miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę". Poszedł więc Jezus razem z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał przyjaciół, aby Mu powiedzieli: "Panie, nie trudź się, bo nie jestem godny, abyś wszedł do mojego domu. Dlatego też samego siebie nie uznałem za godnego, aby przyjść do Ciebie. Ale powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć sam podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. I kiedy mówię jednemu z nich" "Idź!" - on idzie. A innemu: "Przyjdź!" - on przychodzi. A gdy do sługi mówię: "Zrób to!" - on robi". Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, powiedział: "Mówię wam, nawet w Izraelu nie spotkałem tak silnej wiary". A gdy posłańcy wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.
Mt 5, 13-16
Wy jesteście solę ziemi. Lecz jeśli sól straci swoją właściwość, czym się ją posoli? Nie nadaje się do niczego, chyba tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy po to, by ją schować pod garncem, lecz stawia się ją na świeczniku, żeby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak też niech świeci wasze światło dla ludzi, aby widzieli wasze dobre czyny i chwalili waszego Ojca, który w niebie jest.
III. Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat
Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami
 Postawa wiary setnika ma ogromne znaczenie w dokonanym cudzie. Dzięki wierze proszącego, uzdrowienia może doznać także osoba, która sama nie zna Chrystusa. Jest to przykład tego, jak świadectwo wiary
ucznia Chrystusa może być skutecznym narzędziem Ewangelizacji ludzi nie wierzących. Setnik zostaje wysłuchany dzięki swej wierze, jego sługa dostępuje uzdrowienia przez wiarę swego pana choć sam jest człowiekiem nie znającym Chrystusa. Przez świadectwo setnika sługa rozpoznaje Chrystusa.
 Jezus wyjaśnia uczniom ich powinności, przede wszystkim konieczność dawania świadectwa. Sól oczyszcza, daje smak, konserwuje, podnosi walory potrawy. Uczniowie Jezusa są bardzo wartościowi i pożyteczni dla świata, gdyż niosą w sobie "smak" Jego nauki, potwierdzając jej moc własnym życiem. Muszą jednak pielęgnować posiane w sobie słowo Boże, aby nie utracić "smaku" - zdolności dawania świadectwa. Miasto położone na górze przyciągało wzrok, gdyż było widoczne z bardzo daleka zarówno w dzień, jak i w nocy, gdy zapalały się jego światła. Uczniowie Jezusa są postawieni pośrodku świata jako znak obecnego już wśród ludzi Królestwa Bożego, nie mogą więc uchylać się od wypełnienia zadania wiarygodnych świadków. Jezus Chrystus jest światłością świata (J 1,4); rozświetla jego mroki swoją Ewangelią. W tej misji także mają uczestniczyć uczniowie Jezusa - słuchacze i głosiciele Ewangelii. Poznanego światła nie można zatrzymać dla siebie i ukryć, bo ono jest przeznaczone dla wszystkich ludzi pogrążonych w mroku.
IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
Pan Bóg oczekuje od nas, byśmy dawali świadectwo o Chrystusie naszym życiem. Każdy ochrzczony powołany jest do świadczenia o swojej wierze tam, gdzie przyszło mu żyć. W ten sposób Dobra Nowina dociera w różne sfery ludzkiego życia, także tam, gdzie nie możliwie jest dotarcie kapłana.
"Ludzie świeccy zaś szczególnie powołani są do tego, by czynić obecnym i aktywnym Kościół w takich miejscach i w takich okolicznościach, gdzie jedynie przy ich pomocy stać się może solą ziemi. Tak oto każdy świecki na mocy samych darów, jakie otrzymał, staje się świadkiem i zarazem żywym narzędziem posłannictwa samego Kościoła "według miary daru Chrystusowego“ (Ef 4,7). (...) Na wszystkich tedy świeckich spoczywa zaszczytny obowiązek przyczyniania się do tego, aby Boży plan zbawienia coraz bardziej rozszerzał się na wszystkich ludzi wszystkich czasów i wszystkich miejsc na ziemi. Konstytucja dogmatyczna o Kościele (KK 33)
Najwyższy i przedziwny Kapłan Jezus Chrystus pragnąc, aby Jego świadectwo i Jego posługa trwały nieprzerwanie także za pośrednictwem ludzi świeckich, ożywia ich Duchem swoim i nieustannie zachęca do wszelkiego dzieła szlachetnego i doskonałego. (KK 34)
Zobowiązania
Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej:
 Odmówię dziesiątek różańca za osobę, która była dla mnie świadkiem wiary
 Zastanowię się czy ja jestem świadkiem wiary dla ludzi, których spotykam
 Przeczytam i rozważę Ewangelię z danego dnia
Modlitwa:
Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego ( wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).
Módlmy się:
 Za naszą wspólnotę sąsiedzką, aby dawała światu świadectwo prawdziwej wiary w Chrystusa
 Za nasze rodziny, aby były kolebką podtrzymywania i przekazywania wiary
 Za naszych duszpasterzy, aby z mocą Ducha dawali świadectwo o Chrystusie
 Za ludzi, którzy stali się dla nas świadkami wiary
Ustalenie daty kolejnego Spotkania
Pieśń na zakończenie