Nie lękaj się wiary

- Wiara domaga się dawania świadectwa

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I. Nasza rzeczywistość:

Piotr oglądając z dziećmi zdjęcia z liceum natrafił na te zrobione podczas spotkania Jana Pawła II z młodzieżą podczas Światowych Dni Młodych w 1990 r na Jasnej Górze. Był wtedy tuż przed maturą. Jego ksiądz katecheta zachęcił go do udziału w tym spotkaniu. Początkowo sceptyczny Piotr bardzo przeżył to spotkanie. Wrócił odmieniony. Jego rodzice z radością odkryli, że ich syn nawrócił się. Rzeczywiście Piotr związał swoje życie z Jezusem, którego wskazał mu Jan Paweł II. Od tamtego czasu często sięgał po nauczanie Papieża. Starał się nim kierować. Szczególnie mocno tkwiły w nim słowa wzywające młodych do odważnego dawania świadectwa wiary. Zdecydował nawet, że zawsze i w każdych okolicznościach będzie wierny Chrystusowi. Dziś kiedy miał już własną rodzinę starał się żyć wiarą. W domu było łatwo. Wierząca żona podzielała jego podejście do spraw religii. Zawsze starali się żyć zgodnie z przykazaniami. Kilkuletnie dzieci z ochotą naśladowały rodziców w czasie modlitwy czy Mszy Świętej. W rodzinie łatwo było być świadkiem wiary. Inaczej sprawa wyglądała w jego pracy. Koledzy w banku, gdzie pracował bardzo często w swych dyskusjach naśmiewali się z Kościoła. Mówili, że Dekalog to przeżytek ograniczający wolność człowieka. Wielokrotnie słyszał z ich ust hasła: "Wiara w Boga to opium dla mas", "tylko moherowe berety chodzą do kościoła", "no coś Ty niby dlaczego miałbyś pościć w piątek - to taki sam dzień jak każdy". Dotychczas po prostu milczał. Unikał konfrontacji, byleby mieć święty spokój. Z trudem zdobył tę pracę, jeszcze więcej wysiłku wymagało od niego utrzymanie się w niej. Jak więc miałby świadczyć o swej wierze w pracy skoro nawet szef drwił z religii. Teraz Piotr patrząc na zdjęcia z przed lat zaczął myśleć, że chyba coś zagubił z tamtej gorącej wiary, że stchórzył.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje nasuwają mi się po wysłuchaniu tego przykładu?
  • Czego doświadczył Piotr?
  • Dlaczego Piotrowi trudno było świadczyć o swojej wierze w miejscu pracy?
  1. II. Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.

Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Dz 1, 3-8

„Po swojej męce wiele razy okazywał im, że żyje. Przez czterdzieści dni zjawiał się im bowiem i mówił o królestwie Bożym. Gdy zasiedli do wspólnego posiłku, nakazał im: "Nie opuszczajcie Jerozolimy, ale oczekujcie spełnienia się obietnicy Ojca, o której wam mówiłem: Jan chrzcił wodą, wy zaś wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym". A zebrani pytali Go: "Panie, czy teraz na nowo przywrócisz królestwo Izraela?". Odpowiedział im: "Nie możecie znać czasu ani chwili, które zastrzegł sobie Ojciec. Otrzymacie jednak moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i staniecie się moimi świadkami w Jeruzalem, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi"

 

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Początkowo uczniowie nie zdawali sobie sprawy, że to oni mają teraz przejąć inicjatywę i kontynuować dzieło Jezusa na ziemi. Wychowani w tradycji żydowskiej, oczekiwali politycznego wyzwolenia Izraela, którego miał dokonać zapowiadany Chrystus. W odpowiedzi na to rozczarowanie Jezus zmienia kierunek ich myślenia i zwraca uwagę na to, co jest naprawdę ważne. Wskazuje, że uczniowie nie powinni zastanawiać się nad rzeczami, których Bóg nie uważał za stosowne im objawić. Dlatego widząc ich niezdecydowanie, Jezus mówi wprost, co będzie ich zadaniem: dawanie świadectwa o Nim aż po krańce ziemi czyli wszędzie tam, gdzie będą przebywać. Obiecuje im moc Ducha Świętego, który będzie ich wspierał w wypełnianiu powierzonego im zadania.
    • Staniecie się moimi świadkami - chodzi o świadectwo dawane zmartwychwstaniu Jezusa.
    • Nie opuszczajcie Jerozolimy - to znak, że właśnie w tym mieście ma rozpocząć się misja głoszenia Ewangelii
  1. IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  • "Pan Jezus żąda od swoich uczniów, aby byli w świecie znakami: aby byli - gdziekolwiek żyją i pracują - widzialnymi i wiarygodnymi narzędziami Jego zbawczej obecności. Nie tylko słowami, ale nade wszystko określonym stylem życia, świadectwem wolnego serca i twórczego umysłu macie ukazywać, że Chrystus jest waszą radością i szczęściem. W tym celu należy unikać częstej dziś sytuacji, w której wiara nie przenika do życia, a życie codzienne jest oddzielone od wiary." Jan Paweł II, Wszystkim ukazujcie Jezusa, Damaszek, 7.05.2001r.-spotkanie z młodzieżą w katedrze melchickiej Zaśnięcia Matki Bożej
  • Wszyscy bowiem wyznawcy Chrystusa, gdziekolwiek się znajdują, są zobowiązani tak ukazywać świadectwem słowa i przykładem życia nowego człowieka, przyobleczonego przez chrzest i działanie Ducha Świętego, który umocnił ich w sakramencie bierzmowania, aby inni widząc ich dobre czyny, chwalili Ojca i pełniej pojęli prawdziwy sens życia ludzkiego i powszechną więź wspólnoty ludzkiej. Dekret o działalności misyjnej Kościoła (DM 11)

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań.

( Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej)

Na przykład:

  • Zastanowię się czy swoim życiem świadczę o Chrystusie w każdym miejscu mego życia.
  • Postaram się odważnie porozmawiać o sprawach wiary z kimś ze swoich znajomych.
  • Postaram się w pełni uczestniczyć w nabożeństwach różańcowych swojego rejonu.
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy poprzez comiesięczne spotkania nabrali odwagi do mężnego świadczenia o swojej wierze
  • Za nasze rodziny, aby dla naszych sąsiadów były świadectwem Chrystusa
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy odkryli potrzebę świadczenia o swej wierze
  • Za tych, którzy potrzebują naszego świadectwa wiary, aby przykład naszego życia ukazał im dobroć Boga
  • Za młodzież przygotowującą się do sakramentu bierzmowania, aby nauczyła się dawać świadectwo swej wiary w życiu codziennym

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie