Poprowadźmy braci do Chrystusa

- Z wiary wynika zadanie prowadzenia braci do Chrystusa.

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I. Nasza rzeczywistość:

Jolanta podczas kazania zwróciła uwagę na pytanie zadane przez księdza: "Kto zaprowadził cię do Chrystusa?" Bez zastanowienia pomyślała: "Babcia Marysia". Będąc już w domu zaczęła się nad tym zastanawiać. Babcia była prostą kobietą. Miała skończone tylko kilka klas szkoły podstawowej. Miała jednak nie zwykłą życiową mądrość. Była głęboko wierząca. Często można ją było zobaczyć modlącą się. Nigdy nie opuszczała niedzielnej Mszy Świętej. Należała do Żywego Różańca odkąd został założony w jej parafii. Z oddaniem angażowała się w to co działo się w parafii. Wspominała często peregrynację obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej kiedy to co wieczór cała wieś modliła się w domu innej rodziny. Powtarzała, że kościół jest nasz, a nie księdza i dlatego należy się o niego troszczyć. Wspominając babcie Jolanta zastanowiła się jak to jest z nią. Brak zaangażowania w życie parafii tłumaczy brakiem czasu, zmęczeniem zaniedbywanie modlitwy czy opuszczoną Mszę. Pomyślała: "Czy ja kiedykolwiek zaprowadzę kogoś do Chrystusa żyjąc tak jak dziś?"

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje nasuwają mi się po wysłuchaniu tego przykładu?
  • Jak przykład życia babci wpłynął na Jolantę?
  1. II. Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg. Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św.

Mt 2, 1-12 Kiedy Jezus narodził się w Betlejem Judzkim za panowania Heroda, do Jerozolimy przybyli ze Wschodu mędrcy. Pytali oni: "Gdzie jest nowo narodzony król Żydów? Zobaczyliśmy bowiem na wschodzie jego gwiazdę i przybyliśmy oddać Mu hołd". Gdy to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał wszystkich wyższych kapłanów oraz nauczycieli ludu i pytał ich, gdzie ma się narodzić Chrystus. A oni mu powiedzieli: " W Betlejem Judzkim. Tak bowiem zostało napisane przez proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, wcale nie jesteś najmniejsze spośród wielkich miast Judy, gdyż z ciebie wyjdzie wódz, który będzie pasterzem Izraela, mojego ludu. Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wypytywał ich, kiedy ukazała się gwiazda. Wysyłając ich do Betlejem, powiedział: "Idźcie i wypytajcie się dokładnie o Dziecko. Gdy Je znajdziecie, dajcie mi znać, żebym i ja mógł pójść i oddać Mu hołd." Oni wysłuchali króla i wyruszyli w drogę. A gwiazda, którą widzieli na wschodzie, prowadziła ich aż do miejsca, gdzie znajdowało się Dziecko. Tam się zatrzymała. Ogromnie się ucieszyli na jej widok. Gdy weszli do domu, zobaczyli Dziecko z Jego Matką, Maryją. Upadli na kolana i oddali Mu hołd. Otworzyli swe szkatuły i ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A ponieważ otrzymali we śnie polecenie, żeby nie wstępowali do Heroda, inną drogą wrócili do swojej ojczyzny.

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Chrystus Zbawicielem pogan. Ewangelista opisuje reakcje różnych ludzi na wiadomość o narodzeniu Jezusa Chrystusa. Król Herod poczuł się zagrożony pojawieniem się nowego władcy, dlatego kazał zabić betlejemskie dzieci. Mędrcy z Mezopotamii natomiast zdecydowali się na długą i niepewną podróż. Ofiarowane przez nich dary - bogactwa Wschodu - ojcowie Kościoła zinterpretowali jako symbole królewskiej godności (złoto) i boskości Jezusa (kadzidło) oraz zapowiedź Jego męki (mirra). Historyczny fakt narodzin Jezusa i wszystkie towarzyszące mu wydarzenia Mateusz połączył z doświadczeniem, jakie posiadała wspólnota Kościoła w czasie, gdy spisywał Ewangelię. W sprzeciwie Żydów i przychylnym przyjęciu Jezusa przez pogan widzi zapowiedź Bożego planu zbawienia, który obejmuje wszystkich ludzi, a więc także pogan. Naród wybrany natomiast odrzuci Jezusa jako Zbawiciela. W obchodzonej 6 stycznia Uroczystości Objawienia Pańskiego (zwanej Uroczystością Trzech Króli) wyrażamy Bogu wdzięczność za powszechność zbawienia, którego zwiastunem był hołd pogańskich mędrców.
  • Męrdcy - gr. magoi oznacza powszechnie szanowanych kapłanów perskich oraz astrologów w Mezopotamii. To oni wyruszyli w ślad za nową gwiazdą w poszukiwaniu Nowonarodzonego Króla, by oddać Mu pokłon. Jednak nie poprzestali wyłącznie na oddaniu pokłonu. Oni wrócili do swoich krain i tam głosili, że znaleźli Zbawiciela świata. Dzięki ich świadectwu poganie z ich krajów usłyszeli o Chrystusie. Ci, których gwiazda prowadziła do Chrystusa sami stali się taką gwiazdą prowadzącą dla swoich krajan.
  1. IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  • Wszyscy wierni, jako członki żywego Chrystusa, wcieleni i upodobnieni do Niego przez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię, zobowiązani są do współpracy w szerzeniu i w rozwoju Jego Ciała, aby jak najprędzej doprowadzić je do pełni. Dlatego też wszyscy synowie Kościoła winni mieć żywą świadomość odpowiedzialności swojej za świat, powinni pielęgnować w sobie ducha prawdziwie katolickiego i poświęcić swe siły dziełu ewangelizacji. Jednakże niech wszyscy wiedzą, że pierwszą i najważniejszą ich powinnością w szerzeniu wiary, wcieleni i upodobnieni do Niego przez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię, zobowiązani są do współpracy w szerzeniu i w rozwoju Jego Ciała, aby jak najprędzej doprowadzić je do pełni. Dlatego też wszyscy synowie Kościoła winni mieć żywą świadomość odpowiedzialności swojej za świat, powinni pielęgnować w sobie ducha prawdziwie katolickiego i poświęcić swe siły dziełu ewangelizacji. Jednakże niech wszyscy wiedzą, że pierwszą i najważniejszą ich powinnością w szerzeniu wiary jest głębokie życie chrześcijańskie. Gorliwość ich bowiem w służbie Bożej i miłość wobec bliźniego wniosą świeży powiew duchowy do całego Kościoła, który okaże się jako znak podniesiony wśród ludów, jako "światłość świata" (Mt 5,14) i sól ziemi (Mt 5,13). (DM36)
  • Świeccy mogą czuć się powołani do współdziałania ze swymi pasterzami w służbie dla wspólnoty kościelnej, dla jej wzrostu i żywotności, wybierając rozmaite posługi, według łaski i charyzmatów, jakich im Pan udzielił. (KKK 910)
  • Parafia to wspólnota kościelna, nasza wspólnota. Należymy do niej mieszkając na jej terenie. Jednak czy taka przynależność do wspólnoty jest wystarczająca? Na pewno nie. Nie wystarczy także regularnie korzystać z sakramentów, przyjmować księdza po kolędzie, składać ofiary, by członkiem tej wspólnoty w myśl naszego Pana. Należy podjąć odpowiedzialność za tę wspólnotę według darów jakimi nas Pan obdarzył. Jest wiele możliwości zaangażowania się w życie parafii. Osoby obdarzone talentem czytania lub śpiewu mogą czynnie angażować się w liturgię Słowa. Każdy może troszczyć się o porządek w kościele i wokół niego. Czasem wystarczy poprawić porozsuwane przez dzieci krzesła czy sprzątnąć liście nawiane przez wiatr. Można też zaangażować się w struktury parafialne np. jako posłaniec, by parafia ze swoim programem duszpasterskim mogła docierać do wszystkich jej mieszkańców. Osoby chore mogą ofiarować w intencji parafii swoje modlitwy i cierpienia. Mężczyźni mogą zaangażować się w prace przy kościele jak np. pomoc przy dekoracjach świątecznych. Kobiety tak często zwracają uwagę na szczegóły - mogą wypatrzyć konieczność zmiany kwiatów i ułożyć nowe bukiety. Jest jeszcze wiele innych możliwości zaangażowania się w życie parafii. Trzeba tylko zastanowić się w czym ja mógłbym pomóc pamiętając, że nasze zaangażowanie jest prowadzeniem innych do Chrystusa.

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. (Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej) Na przykład:

  • Zastanowię się jak mogę prowadzić innych do Chrystusa
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa: Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy byli dla naszych braci Gwiazdą prowadzącą do Chrystusa
  • Za nasze rodziny, aby były kolebką wiary dla naszych bliskich
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy odkryli potrzebę troski o wspólnotę

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie