Rodzina św. Gertrudy wzorem świadczenia o wierze

- Świadectwo wiary w rodzinie.

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I. Nasza rzeczywistość:

Weronika właśnie kończyła przygotowanie do sakramentu bierzmowania. Ksiądz polecił im wybrać sobie świadka bierzmowania. Wskazał, że ma to być osoba będąca świadkiem wiary np. ktoś z rodziny. Za przykład podał rodzinę patronki naszej parafii św. Gertrudy. Opowiadał, że ojciec św. Gertrudy św. Pepin z Laden będąc majordomusem Austrazji walczył o rozszerzenie wiary w państwie. Matka św. Iduberga po owdowieniu ufundowała klasztor w Nivelles, do którego wstąpiła wraz z córką. Zaś siostrą św. Gertrudy była św. Begga. Już w młodości św. Gertruda cechowała się wyjątkową pobożnością. Nic dziwnego pomyślała Weronika. W takiej rodzinie to normalne, że wyrasta się na świętą. Jak się jest otoczonym osobami, które nie wstydzą się swojej wiary i odważnie dają temu świadectwo to łatwo samemu tak zacząć żyć. U niej w domu tak nie było. Niby byli rodziną katolicką, ale nigdy nie modlili się wspólnie. No chyba, że przed Wigilią czy na kolędzie. Do kościoła to nawet regularnie chodzili, ale jakoś tak osobno. Nigdy nie rozmawiali, ani o usłyszanych czytaniach, ani o kazaniu. Tata czasem nawet powtarzał, że wiara jest sprawą prywatną. Jej wiarą rodzice interesowali się tylko wtedy, gdy szła do Pierwszej Komunii Świętej. Ostatnio jakoś nie mogła w ogóle dogadać się z rodzicami. Dochodziło nawet do sprzeczek. Jak w tej sytuacji wskazać kogoś, kto mógłby być jej świadkiem bierzmowania?

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje budzi we mnie usłyszany przykład?
  • Czego brakowało Weronice?
  • Dlaczego Weronika miała kłopot z wyborem świadka bierzmowania?
  1. II. Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.

Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Kol 3,18-21

"Żony, bądźcie posłuszne mężom, jak przystoi w Panu. Mężowie, miłujcie żony i nie sprawiajcie im przykrości. Dzieci, we wszystkim słuchajcie rodziców. To bowiem jest miłe Panu. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie upadały na duchu."

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Św. Paweł przekazuje pouczenia dotyczące życia rodzinnego, wskazując przy tym, że relacje wśród wierzących nie mogą polegać na dominacji jednych nad drugimi, ale sprowadzają się do tego, że każdy sprawiedliwie i z łagodnością wypełnia to, co do niego należy. Formuła w Panu (w.18) wyraża nadprzyrodzoną motywację uzasadniającą poszczególne wskazania.
  • Bóg od momentu stworzenia ludzi chciał, aby nierozerwalna więź pomiędzy kobietą i mężczyzną wynikająca z małżeństwa była dla nich źródłem dojrzewania świętości. Dlatego podstawą związku małżeńskiego powinna być miłość, która usuwa wszelki egoizm i sprawia, że osoby uczą się być dla siebie nawzajem bezwarunkowym darem. Małżeństwo chrześcijańskie powinno także stanowić odzwierciedlenie relacji istniejącej pomiędzy Chrystusem i Kościołem.
  • Relacja między rodzicami i dziećmi powinna być budowana w oparciu o Boże przykazania, przez które Stwórca ukazuje jedyną drogę do szczęścia. Bóg, który jest najlepszym pedagogiem, daje ludziom niezmienne pouczenia, dzięki którym mogą żyć w pokoju i dobrobycie. Oparcie więc życia rodzinnego na prawdzie pochodzącej od Boga pomaga budować lepszy świat, w którym miłość przezwycięża nienawiść, dobro zastępuje zło, a sprawiedliwość usuwa wszelkie formy dominacji.
  1. IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  • "Przez modlitwę rodzinną Kościół domowy staje się skuteczną rzeczywistością i prowadzi do przekształcenia świata. A wszystkie wysiłki rodziców, aby napełnić dzieci miłością Boga i wesprzeć je przykładem własnej wiary, stanowią jedną z najważniejszych form apostolatu własnej wiary, stanowią jedną z najważniejszych form apostolatu XX wieku". Jan Paweł II, Rodzina szkołą życia, Orędzie na Światowy Dzień Misji, Watykan, 10 października 1981
  • W "Familiaris consortio" Ojciec Święty podkreślał szczególną misję wychowawczą rodziny - wprowadzenie młodego pokolenia w życie modlitwą: "Na mocy swej godności i misji kapłańskiej właściwej wszystkim ochrzczonym, rodzice chrześcijańscy mają szczególne zadanie wychowania dzieci do modlitwy, wprowadzenia ich w stopniowe odkrywanie Bożego misterium i nauczenia osobistej z Nim rozmowy. Szczególnie zaś w rodzinie chrześcijańskiej, ubogaconej łaską i obowiązkami sakramentu małżeństwa, należy już od najwcześniejszego wieku uczyć dzieci zgodnie z wiarą na chrzcie otrzymaną poznawania i czci Boga, a także miłowania bliźniego"(11)
  • W rodzinie "rodzice przy pomocy słowa i przykładu winni być dla dzieci swoich pierwszymi zwiastunami wiary", pielęgnując "właściwe każdemu z nich powołanie, ze szczególną zaś troskliwością powołanie duchowe". KKK 1656
  • Dom rodzinny jest więc pierwszą szkołą życia chrześcijańskiego i "szkołą bogatszego człowieczeństwa". W nim dziecko uczy się wytrwałości i radości pracy, miłości braterskiej, wielkodusznego przebaczania, nawet wielokrotnego, a zwłaszcza oddawania czci Bogu przez modlitwę i ofiarę ze swego życia. KKK 1657

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań.

( Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej)

Na przykład:

  • Zastanowię się czy moja rodzina jest Domowym Kościołem.
  • Postaram się odważnie zaproponować wspólną modlitwę najbliższym.
  • Pomodlę się w intencji moich bliskich, którzy dali mi świadectwo wiary.
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy mieli odwagę dawać świadectwo swej wiary najbliższym.
  • Za nasze rodziny, aby były Domowym Kościołem.
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy odkryli potrzebę świadczenia wiary w swoich rodzinach.
  • Za młodzież, która 26 marca przyjmie sakrament bierzmowania, aby świadectwo ich rodzin umacniało ich wiarę.

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie