Wiem po co jestem na Eucharystii

- Wierzący świadomie uczestniczy w Eucharystii.

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca.
  • Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I. Nasza rzeczywistość:

W XIII w. Piotr z Pragi, czeski kapłan, postanowił odbyć pielgrzymkę do grobu świętych Apostołów Piotra i Pawła. Powodem tej decyzji był przeżywany przez niego kryzys wiary. Kapłan nie mógł w pełni uwierzyć, że pod postacią chleba i wina naprawdę ukryty jest Chrystus. Po drodze do Rzymu zatrzymał się w Bolsenie, by przy grobie św. Krystyny odprawić Mszę Św. W czasie Podniesienia zauważył, że z jego palców na korporał sączy się czerwona ciecz. Krew wypływała z Najświętszego Sakramentu, który kapłan trzymał w dłoniach. Tak przy grobie małej męczennicy Chrystus potwierdził swą obecność w Hostii. Od czasu cudu w Bolsenie św. Krystyna została nazwana Strażniczką Eucharystii.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Jakie refleksje budzi we mnie usłyszany przykład?
  • Jakie wątpliwości miał ks. Piotr?
  • Czy my także doświadczamy podobnych wątpliwości?
  1. II. Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg.

Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Łk 24, 13-35

Tego samego dnia dwóch z nich szło do wsi zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i zastanawiali się, sam Jezus przybliżył się do nich i szedł z nimi. Lecz ich oczy były jakby przyćmione i nie mogli Go rozpoznać. Odezwał się do nich: "Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą w drodze?". Przystanęli smutni. Jeden z nich, któremu na imię było Kleofas, podjął rozmowę: "Jesteś chyba jedynym przebywających w Jeruzalem, który nie dowiedział się o tym, co się tam w tych dniach stało?". Zapytał ich: "O czym?". Wtedy Mu powiedzieli: "O Jezusie z Nazaretu, proroku potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i wobec całego ludu. Wyżsi kapłani i nasi przywódcy wydali na niego wyrok śmierci i ukrzyżowali Go. A my mieliśmy nadzieję, że to On wyzwoli Izraela. Tymczasem upływa już trzeci dzień od tego wydarzenia. Co więcej, niektóre z naszych kobiet wprawiły nas w zdumienie. Gdy wczesnym rankiem poszły do grobu, nie znalazły Jego ciała. Wróciły, mówiąc, że widziały aniołów, którzy zapewnili, że On żyje. Niektórzy spośród nas poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak powiedziały kobiety, ale Jego nie widzieli". Wtedy On im powiedział: "O nierozumni i leniwi w sercu! Nie wierzycie w to wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Chrystus nie musiał tego cierpieć i wejść do swej chwały?". I zaczynając od Mojżesza, przez wszystkich proroków, wyjaśniał im, co odnosiło się do Niego we wszystkich Pismach. I zbliżyli się do wsi, do której zdążali, a On sprawiał wrażenie, że idzie dalej. Lecz oni nalegali: "Zostań z nami, gdyż zbliża się wieczór i dzień dobiega końca". Wszedł więc, aby pozostać z nimi. Gdy zasiedli do stołu, On wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia, połamał i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i rozpoznali Go. Lecz On stał się dla nich niewidzialny. I mówili do siebie: "Czy serce nie rozpalało się w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i wyjaśniał nam Pisma?". W tej samej chwili wybrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam znaleźli zgromadzonych Jedenastu i innych z nimi, którzy mówili: "Pan prawdziwie zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi". Także oni opowiadali o tym, co im się przydarzyło w drodze i jak dał im się poznać przy łamaniu chleba.

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Jezus po swoim Zmartwychwstaniu jest obecny w inny sposób niż dotychczas i rodzi to trudność w rozpoznaniu Go nawet dla tych, którzy byli z Nim na co dzień. Łukasz, zamieszczając szczegółowy opis jednego z wydarzeń po Zmartwychwstaniu Jezusa, pragnie zawrzeć w nim pouczenie dla wspólnoty, jak odczytywać obecność Jezusa, który przecież jest pośród wierzących. Uczniowie rozpoznali Jezusa po geście łamania chleba. Łamanie chleba jest tutaj symbolem Eucharystii, wspólnoty, jedności z Jezusem. W tym sakramencie zawsze można doświadczyć Jego obecności i powierzyć Mu całe swoje życie.
  • Liturgia Eucharystii przebiega według podstawowej struktury, zachowanej przez wieki do naszych czasów. Rozwija się ona w dwóch zasadniczych częściach, które stanowią organiczną jedność:
  1. ozgromadzenie się uczestników, liturgia słowa z czytaniami, homilią i modlitwą powszechną;
  2. oliturgia eucharystyczna, z przygotowaniem chleba i wina, konsekracją w czasie dziękczynienia i komunią.

Liturgia słowa i liturgia eucharystyczna stanowią razem "jeden akt kultu". Zastawiony dla nas stół eucharystyczny jest równocześnie stołem Słowa Bożego i Ciała Pana. Czy nie w ten sposób przebiegał paschalny posiłek zmartwychwstałego Jezusa z uczniami? Podczas drogi wyjaśniał im Pisma, a następnie zasiadając z nimi do stołu, "wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im". (KKK 1346-1347)

  1. IV. Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  • Wy wszyscy, wierni, odkrywajcie dar Eucharystii jako światło i siłę dla waszego codziennego życia w świecie, w wykonywaniu waszych zawodów w najrozmaitszych sytuacjach. Odkrywajcie go nade wszystko po to, by przeżywać w całej pełni piękno i posłannictwo rodziny. (Jan Paweł II, List apostolski Mane nobiscum Domine)
  • "Kościół żyje Eucharystią". Celebracja eucharystyczna rzeczywiście prowadzi wiernych do tego, aby żyli w Chrystusie, w Kościele, mocą Ducha Świętego. Trzeba więc troszczyć o to, aby od Eucharystii sprawowanej zmierzać do Eucharystii przeżywanej: od wyznawanego misterium do odnowionego życia. (Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Wskazania na Rok Eucharystii)
  • „Za właściwie przeżywaną eucharystię w rodzinie parafialnej jesteśmy odpowiedzialni wszyscy. Księża są lepiej przygotowani teologicznie, mają większą wiedzę, ale główny impuls musi iść od świeckich, oni przecież tworzą Zgromadzenie Liturgiczne pod przewodnictwem kapłana. Ich zaangażowanie jest najbardziej znaczące i niezbędne” (O nową wizję parafii, Ks. Mieczysław Nowak)

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań.

( Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej)

Na przykład:

  • Zastanowię się jak uczestniczę w Eucharystii.
  • Postaram się poznać poszczególne części Mszy Świętej.
  • Pomodlę się o świadome uczestnictwo w Eucharystii.
  • Raz w tygodniu rozważę na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec).

Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy odkrywali piękno Eucharystii.
  • Za nasze rodziny, aby z udziału w Eucharystii czerpały siłę do życia wiarą.
  • Za naszą parafię, aby wszyscy parafianie dobrze przeżyli Misterium Paschalne
  • Za dzieci przygotowujące się do I Komunii Świętej, aby odkryły obecność Chrystusa pod postaciami Chleba i Wina.

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie