Wszyscy jesteśmy wspólnotą Ludu Bożego

- Świętych obcowanie otwiera nas na kontakt z bliskimi zmarłymi

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca. Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I.Nasza rzeczywistość:

Miesiąc listopad kojarzy nam się bardzo często z refleksją nad śmiercią. Uroczystość Wszystkich Świętych, a także Dzień Zaduszny skłaniają nas do rozmyślania nad przemijalnością naszego życia. Jaki jest nasz stosunek do śmierci? Czy jest to dla nas koniec więzi jaka łączy nas z bliskimi? Jaki stosunek do śmierci kogoś bliskiego powinien mieć człowiek wierzący? Tak często powtarzamy słowa z wyznania wiary: „wierzę … w świętych obcowanie”. Co to dla nas znaczy? Jako ludzie wierzący powinniśmy pamiętać, że życie ludzkie zmienia się, ale nie kończy się z chwilą śmierci. Śmierć jest tylko przejściem do innego życia. My zaś możemy nadal pozostawać w łączności z naszymi bliskimi i wymieniać się wzajemnie darami. Żyjący obdarzają zmarłych modlitwą. Zmarli wspomagają nas w naszych ziemskich potrzebach. Pewna licealistka na jednej z katechez usłyszała od siostry katechetki, że przed trudnym sprawdzianem można prosić bliską zmarła osobę o pomoc odmawiając w jej intencji modlitwę. Katechetka dodała, że oczywiście nie zwalnia to z nauki, ale pomaga we właściwym jej wykorzystaniu. Dziewczyna bardzo szybko sama sprawdziła słuszność tych słów kiedy zdenerwowanie nie pozwalało jej znaleźć odpowiedzi na testowe pytania. Chwila modlitwy w intencji zmarłej babci i prośba, by pomogła jej napisać sprawdzian pozwoliła jej wykorzystać wiedzę zablokowaną przez stres.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Czy mamy podobne doświadczenia kontaktu z bliskimi zmarłymi, ich opieki nad nami?
  • Jaka jest moja wiara w świętych obcowanie?
  • Dlaczego tak często ludzie odrzucają możliwość pozostawania w kontakcie ze zmarłymi?
  • Czy mam świadomość, że wszyscy – żyjący i umarli jesteśmy Ludem Bożym, tym samym który Pan wywiódł z ziemi Egipskiej z domu niewoli?
  1. II. Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg. Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Wj 3, 1-12

Mojżesz wypasał właśnie trzodę swojego teścia Jetra, który był kapłanem Madianitów. Przeprowadził stado przez pustynię i zmierzał ku górze Boga, zwanej Horeb. Nagle anioł PANA pojawił się przed nim w płomieniu buchającym z krzew. Mojżesz widział, jak ogień. wśród cierni, lecz ich nie spalał. Pomyślał więc: „Podejdę bliżej i zobaczę to niezwykłe zjawisko. Dlaczego krzew nie obraca się w popiół?”. Gdy PAN zobaczył, że zaciekawiony Mojżesz podchodzi, zawołał do niego z krzewu: „Mojżeszu, Mojżeszu!”. On odrzekł: „Jestem!”. „Nie podchodź tu! Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą”. I dodał: „Ja jestem Bogiem twojego ojca, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Mojżesz zakrył twarz, gdyż lękał się patrzeć na Boga. PAN rzekł: „Przyjrzałem się niedoli mojego ludu w Egipcie, usłyszałem jego krzyk pod biczem nadzorców, znam więc ogrom jego cierpień. Zstąpiłem, by wyzwolić go spod władzy Egiptu i wyprowadzić z tego kraju do ziemi wspaniałej i przestronnej, do krainy płynącej mlekiem i miodem, którą zamieszkują Kananejczycy, Chetyci, Amoryci, Peryzzyci, Chiwici i Jebusyci. Lament Izraelitów dotarł do Mnie. Ujrzałem ucisk, jakim dręczą ich Egipcjanie. Posyłam cię więc teraz do faraona. Idź i wyprowadź z Egiptu Izraelitów, mój lud.”. „Kimże ja jestem – odrzekł Mojżesz Bogu – żebym miał wstawiać się przed faraonem albo wyprowadzać Izraelitów z Egiptu?”. Bóg odparł: „Jestem z tobą! A oto znak, że to znak, że to właśnie Ja ciebie posłałem: skoro tylko wyprowadzisz lud z Egiptu, będziecie służyć Bogu na tej górze”.

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Historia narodzin i ocalenia życia Mojżesza przez egipską księżniczkę tłumaczy jego słabą znajomość własnej rodziny, a tym bardziej Boga Izraelitów. Dzięki swej otwartości Mojżesz jednak spotyka PANA w płonącym krzewie. Nie było to dla niego czymś oczywistym, że właśnie do niego przemówi Bóg. Jednak Pan nie tylko przemówił do niego, ale także powierzył mu misję uwolnienia Ludu Bożego z niewoli. Podjęcie misji przez Mojżesza jest ratunkiem dla Narodu Wybranego. Staje się przewodnikiem tego ludu. Choć wychowany przez Egipcjankę, to więzy krwi poruszyły jego serce wobec niedoli jego braci. Podczas wędrówki przez pustynię zawarł przymierze z Bogiem w imieniu Ludu Bożego otrzymując tablice z przykazaniami. Nie byłoby to możliwe, gdyby w Mojżeszu nie było otwartości na Boga przodków. Mojżesz jest także dla nas, chrześcijan przewodnikiem na drogach wiary. Jego otwartość jest dla nas przykładem otwartości na Boże tajemnice. Także te dotyczące tajemnicy łączności z bliskimi zmarłymi, z którymi nieustannie tworzymy jeden Kościół. Mojżesz pomimo słabej znajomości przodków poczuł więź, która pobudziła go do podjęcia misji wyznaczonej mu przez PANA.
  • Kościół bowiem Chrystusowy uznaje, iż początki jego wiary i wybrania znajdują się według Bożej tajemnicy zbawienia już u Patriarchów, Mojżesza i Proroków. Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich, 4
  • Nasza łączność z bliskimi zmarłymi nie ustaje wraz z ich śmiercią. Skoro Mojżesz odkrył Boga swoich przodków pomimo słabej ich znajomości, tym bardziej my możemy pozostawać we wzajemnym kontakcie z naszymi braćmi tworząc jeden Lud Boży. Kościół bowiem jako mistyczne Ciało Chrystusa to nie tylko my żyjący. Katechizm mówi o trzech stanach w Kościele:. "Dopóki Pan nie przyjdzie w majestacie swoim, a wraz z Nim wszyscy aniołowie, dopóki po zniszczeniu śmierci wszystko nie zostanie Mu poddane, jedni spośród Jego uczniów pielgrzymują na ziemi, inni, dokonawszy żywota, poddają się oczyszczeniu, jeszcze inni zażywają chwały, widząc „wyraźnie samego Boga troistego i jedynego, jako jest” Wszyscy jednak, w różnym stopniu i w rozmaity sposób, złączeni jesteśmy wzajemnie w tej samej miłości Boga i bliźniego i ten sam hymn chwały śpiewamy Bogu naszemu. Wszyscy bowiem, którzy należą do Chrystusa, mając Jego Ducha, zrastają się w jeden Kościół i zespalają się wzajemnie ze sobą w Chrystusie KKK 954
  1. IV.Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  •  "Łączność pielgrzymów z braćmi, którzy zasnęli w pokoju Chrystusowym, bynajmniej nie ustaje; przeciwnie, według nieustannej wiary Kościoła umacnia się jeszcze dzięki wzajemnemu udzielaniu sobie dóbr duchowych" KK 49
  • Wstawiennictwo świętych. "Ponieważ mieszkańcy nieba, będąc głębiej zjednoczeni z Chrystusem, jeszcze mocniej utwierdzają cały Kościół w świętości... nieustannie wstawiają się za nas u Ojca, ofiarując Mu zasługi, które przez jedynego Pośrednika między Bogiem i ludźmi, Jezusa Chrystusa, zdobyli na ziemi... Ich przeto troska braterska wspomaga wydatnie słabość naszą" KKK 956
  • Komunia ze zmarłymi. "Uznając w pełni tę wspólnotę całego Mistycznego Ciała Jezusa Chrystusa, Kościół pielgrzymów od zarania religii chrześcijańskiej czcił z wielkim pietyzmem pamięć zmarłych, a „ponieważ święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłych, aby byli od grzechów uwolnieni” (2 Mch 12, 45), także modły za nich ofiarowywał" . Nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, lecz także sprawia, że staje się skuteczne ich wstawiennictwo za nami. KKK 958

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. ( Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej) Na przykład:

  • Zastanowię się jak rozumiem dogmat o obcowaniu świętych.
  • Pomyślę z kim z moich bliskich zmarłych powinienem szczerze porozmawiać o jakiejś nie załatwionej sprawie.
  • Raz w tygodniu przeczytam na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec). Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy pełniej odkryli prawdę, że jesteśmy Ludem Bożym
  • Za nasze rodziny, aby były Bogiem silne
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy doszli do pełni wiary w świętych obcowanie
  • Za naszych bliskich zmarłych, aby osiągnęli życie wieczne

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie