Wierzący czerpie optymizm z przynależności do Ludu Bożego

- Optymizm, przyszłość, perspektywa

 

Pieśń na rozpoczęcie: Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę….

Posłaniec zapala świecę i mówi: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

 

Wstęp:

  • Posłaniec wita wszystkich zebranych. Nawiązuje do poprzedniego spotkania i zachęca do dzielenia się realizacją postanowień.
  • Następnie w intencji zrozumienia Słowa Bożego oraz w intencji Grupy Sąsiedzkiej odmawiany jest dziesiątek Różańca. Po modlitwie następuje odczytanie podanego niżej przykładu:
  1. I.Nasza rzeczywistość:

Weronika była w trudnej sytuacji. Wychowywali wraz z mężem pięcioro dzieci. Oboje ciężko pracowali, by zapewnić dzieciom jak najlepszy byt. Niepokój o przyszłość podsycany był przez przemęczenie i powtarzane wciąż w mediach informacje o wzrastającym kryzysie gospodarczym. Trudno było jej z optymizmem spojrzeć na życie swoje i swojej rodziny. Zwłaszcza teraz, gdy zbliżały się Święta. Jak cieszyć się z Bożego Narodzenia, skoro nie stać ich na urządzenie nawet skromnych Świąt, nie mówiąc nawet o kupnie dzieciom ich wymarzonych prezentów. Z takimi myślami Weronika siedziała w domu. Właśnie wróciła z pracy i zajęta była prasowaniem. Przerywały jej głosy dzieci odrabiających lekcje. Co chwilę któreś przybiegało z jakimś pytaniem. Nagle usłyszała dzwonek do drzwi. Spojrzała przez wizjer i rozpoznała sąsiadkę, którą znała jako członkinię rady parafialnej. Otworzyła i zdziwiła ją wielka torba, którą sąsiadka miała ze sobą. Okazało się, że to paczka świąteczna od parafialnego Caritas dla jej rodziny. Usłyszała, że członkowie Caritas troszcząc się o parafian postanowili wesprzeć rodziny mające trudną sytuację materialną, by mogły z radością przeżyć Boże Narodzenie.

(Posłaniec stara się zachęcić do rozmowy)

  • Czy mamy podobne doświadczenia poczucia niepokoju?
  • Jak wspólnota parafialna może dawać swoim parafianom perspektywę na przyszłość?
  • Dlaczego przynależność do wspólnoty ludu Bożego daje optymizm?
  1. II.Co mówi Bóg?
  • Po rozmowie Posłaniec mówi:

Wsłuchajmy się w Słowo Boże i starajmy się zrozumieć, czego uczy nas Bóg. Następuje odczytanie fragmentu z Pisma Św. (napisać parametry na karteczkach i podać każdemu do znalezienia)

Joz 1, 1-9

Po śmierci Mojżesza, sługi PANA, powiedział PAN do Jozuego, syna Nuna, który usługiwał Mojżeszowi: „Mojżesz, mój sługa, umarł. Ruszaj więc w drogę i przejdź przez rzekę Jordan wraz z całym ludem do kraju, który daję Izraelitom. Każde miejsce, gdzie stanie wasza noga, przeznaczyłem dla was, tak jak obiecałem Mojżeszowi. Wasz kraj będzie się rozciągał od tej pustyni i Libanu aż po wielką rzekę Eufrat; wasze granice obejmą cały kraj Chetytów aż po Wielkie Morze na zachodzie. Nikt się nie ostoi przed tobą przez całe twoje życie. Jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie zostawię cię ani nie opuszczę. Bądź mężny i wytrwały, ty bowiem masz sprawić, że ten lud weźmie w posiadanie kraj, który przysiągłem dać ich przodkom. Tylko bądź mężny i bardzo wytrwały, pilnie wypełniaj całe prawo, które dał ci Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani na krok, aby ci się we wszystkim wiodło. Zawsze powtarzaj sobie słowa tej księgi prawa i rozważaj ją we dnie i w nocy, abyś mógł dokładnie wypełnić wszystko, co zostało w niej napisane. Wtedy pomyślnie spełnisz swoje zamiary i będzie ci się wiodło. Czyż ci nie nakazałem: Bądź mężny i wytrwały? Nie bój się więc ani nie przerażaj, gdyż dokądkolwiek pójdziesz, będzie z tobą PAN, twój Bóg.

  1. III.Oświetlenie naszego widzenia rzeczywistości świat

Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami

  • Pan Bóg powołuje Jozuego, by wprowadził Naród Wybrany do Ziemi Obiecanej. Jozue, który był wsparciem dla Mojżesza w jego ostatnich latach życia. Teraz miał dopełnić jego misję uwolnienia Izraelitów i wprowadzenia ich do Ziemi Obiecanej. Pan Bóg zapewnia go, że będzie sprawował nad nim i jego ludem opiekę. Opieka ta zapewni Izraelitom powodzenie. Jednak Pan stawia też pewne warunki spełnienia się tej obietnicy. Bóg mówi Jozuemu, by wytrwale i mężnie wypełniał całe prawo przekazane przez Mojżesza. Zatem przestrzeganie przykazań przez Lud Boży jest gwarantem spełnienia się obietnicy opieki Bożej jaką otrzymuje Jozue. Jozue z optymizmem podejmuje to zadanie i wprowadza Lud do Ziemi Obiecanej. Pan upomina Jozuego, by się nie bał ani nie przerażał, bo On jest z nim.
  • Wszyscy ochrzczeni należą do Ludu Bożego. Tego samego, któremu Bóg przez Jozuego obiecuje pomyślność. Nasze wytrwałe wypełnianie Bożych przykazań może także zapewnić nam szczęście. Bycie we wspólnocie może pomóc nam odkryć optymizm jaki płynie z zaufania Bogu przez wierzącego. Czasem zdarza nam się popadać w zwątpienie. Zwłaszcza, gdy jesteśmy zakłopotani o naszą doczesność, przemęczeni i przerażeni doniesieniami o kolejnych podwyżkach mamy trudność ze spokojem spoglądać w przyszłość. Towarzyszy nam lęk. Jednak kiedy uświadomimy sobie naszą przynależność do Ludu, którym opiekuje się Bóg powinniśmy z perspektywy naszej wiary spoglądać na nasze życie. Pozostając wierni przymierzu z Bogiem ze spokojem powinniśmy spoglądać na nasze życie pamiętając, że w trudnych sytuacjach wspólnota Ludu Bożego okaże nam wsparcie. Nie powinniśmy poddawać się lękowi czy przerażeniu tylko z optymizmem patrzeć na nasze życie, nad którym czuwa Bóg.
  1. IV.Co zmienimy w naszym życiu dzięki światłu i mocy Bożej?
  •  W każdym wprawdzie czasie i w każdym narodzie miły jest Bogu, ktokolwiek się Go lęka i postępuje sprawiedliwie (por. Dz 10,35); podobało się jednak Bogu uświęcać i zbawiać ludzi nie pojedynczo, z wykluczeniem wszelkiej wzajemnej między nimi więzi, lecz uczynić z nich lud, który by Go poznawał w prawdzie i zbożnie Mu służył. Przeto wybrał sobie Bóg na lud naród izraelski, z którym zawarł przymierze i który stopniowo pouczał, siebie i zamiary swojej woli objawiając w jego dziejach i uświęcając go dla siebie. Wszystko to jednak wydarzyło się jako przygotowanie i jako typ owego przymierza nowego i doskonałego, które miało być zawarte w Chrystusie, oraz pełniejszego objawienia, jakie dać miało samo Boże Słowo, stawszy się ciałem… Chrystus ustanowił to nowe przymierze, a mianowicie nowy testament we krwi swojej (por. 1 Kor 11.25), powołując spośród Żydów i pogan lud, który nie wedle ciała, lecz dzięki Duchowi zróść się miał w jedno i być nowym Ludem Bożym. KK 9
  • Jako sakrament Kościół jest narzędziem Chrystusa. W Jego rękach jest „narzędziem Odkupienia wszystkich”, „powszechnym sakramentem zbawienia”, przez który Chrystus „ukazuje i zarazem realizuje tajemnicę miłości Boga do człowieka”. Kościół „jest widzialnym planem miłości Boga do człowieka”, planem który pragnie, „aby cały rodzaj ludzki utworzył jeden Lud Boży, zrósł się w jedno Ciało Chrystusa i scalił się w budowie jednej świątyni Ducha Świętego”. KKK 776
  • Stając się członkiem Kościoła, ochrzczony „nie należy już do samego siebie” (1 Kor 6,19), ale do Tego, który za nas umarł i zmartwychwstał. Od tej chwili jest powołany, by poddał się innym i służył im we wspólnocie Kościoła, by był „posłuszny i uległy” (Hbr 13,17) przełożonym w Kościele, by ich uznawał z szacunkiem i miłością. Z chrztu wynikają odpowiedzialność i obowiązki. Ochrzczony posiada równocześnie prawa w Kościele: ma prawo do przyjmowania sakramentów, do karmienia się słowem Bożym i korzystania z innych pomocy duchowych Kościoła KKK 1269

Zobowiązania

Posłaniec zachęca do podjęcia konkretnych zobowiązań. ( Wspólnota Sąsiedzka podaje swoje bądź korzysta z podanych niżej) Na przykład:

  • Zastanowię się jak wspólnota Ludu Bożego może dawać optymizm jej członkom
  • Pomyślę czy jest ktoś w naszej wspólnocie parafialnej komu mógłbym dodać optymizmu choćby rozmową
  • Raz w tygodniu przeczytam na modlitwie Ewangelię z danego dnia.

Modlitwa:

Ogarnijmy modlitwą naszą Grupę Sąsiedzką, nasze rodziny, naszą parafię i potrzeby całego Kościoła Powszechnego (wezwania układa wspólnota lub Posłaniec). Módlmy się:

  • Za naszą wspólnotę sąsiedzką, abyśmy poczuli, że jesteśmy Ludem Bożym
  • Za nasze rodziny, aby odkrywały optymizm przynależności do Ludu Bożego
  • Za naszą parafię, aby wszyscy jej mieszkańcy doświadczyli optymizmu przynależności do Ludu Bożego
  • Za naszą młodzież, aby odkrywała swoje miejsce we wspólnocie Ludu Bożego

Ustalenie daty kolejnego Spotkania

Pieśń na zakończenie