„Wierzę w Syna Bożego”

/Hasło programu KEP 2013/2014/

Program

Duszpasterski

Parafii p.w. św. Gertrudy

w Darłowie

na rok 2013/2014

Hasło Roku

Świadectwo uzdrawia naszą wiarę

Darłowo

Czerwiec 2013

 

 

Część Pierwsza

 

Ocena Roku Duszpasterskiego 2012/2013 

OCENA POPRZEDNIEGO ROKU DUSZPASTERSKIEGO 

1. Znaki wzrostu

 W parafii św. Gertrudy

  • Wszyscy ochrzczeni zostali włączeni w realizację mety roku;
  • Parafianie poprzez sposób przeżywania zaplanowanych wydarzeń i zaangażowanie w wydarzenia doświadczyli, wartości Królestwa Bożego zapowiadane w przypowieściach
  • W zaplanowanych wydarzeniach ewangelizacyjnych i liturgicznych zauważało się wzrost zaangażowania i uczestnictwa parafian;
  • Zaangażowanie w wydarzenia było znakiem uświadomienia sobie, wartości królestwa Bożego, które są zawarte w przypowieściach.
  • Członkowie istniejących grup sąsiedzkich prowadząc refleksję nad wartościami królestwa Bożego zawartymi w przypowieściach utożsamiały codzienne życie z tymi wartościami.  
  • Jest już stała grupa, która potrafi sama się organizować i podejmować zadania, oraz wskazywać zadania, które należy wykonać, potrafią wyjść z propozycją, która wynika nie tylko z programu duszpasterskiego, ale i roku liturgicznego, na którą można liczyć;
  • Bardziej świadome uczestniczenie w liturgii: odpowiedzialność za przygotowanie, dostrzeganie wartości piękna liturgii wspólnotowej (uroczystości, święta, wydarzenia), coraz częstsze przygotowanie liturgii-sami dbają o procesję z darami.
  • Coraz bardziej sprawna i skuteczna praca PZK
  • Troska i szukanie możliwości włączenia nowych osób;
  • Wzrost świadomości, zrozumienia wartości Królestwa Bożego

 2. Znaki wzrostu z kilku lat

  • Czytanie słowa Bożego w czasie wizyty duszpasterskiej w rodzinach;
  • Uwrażliwienie na wartość czytania Pisma św.; Słowa Pisma Świętego są dla niektórych parafian bardzo ważne;
  • Wielu Parafian czyta „List”, zna wydarzenia, odnosi się do przeczytanych artykułów w potocznych rozmowach. Jeżeli czegoś nie rozumieją nie boją się pytać i prosić o wyjaśnienie;
  • Wzrost świadomości wspólnoty parafialnej: poczucie odpowiedzialności za zbawienie innych – podejmowanie modlitwy w intencji wybranych osób, wręczanie zaproszeń na nabożeństwa;
  • Ludzie żyją wydarzeniami, o tym rozmawiają. Następuje dzielenie się wydarzeniem poza naszą parafią;
  • Zaczynają traktować Kościół jako wspólnotę, to my jesteśmy Kościołem;
  • Większa jest świadomość potrzeby dobrego przygotowania wydarzeń, by bardziej oddziaływały na wiernych a czytelne znaki, gesty docierały do jak największej grupy (myślenie o całej wspólnocie, także o tych, którzy się nie angażują);
  • Wzrasta świadomość potrzeby formacji (osób zaangażowanych w strukturach NOP, przepływu informacji);
  • Większe zaangażowanie osób w programowanie roku;
  • Wzrosła odpowiedzialność i wrażliwość na liturgię - uroczystości i święta mają dobrze przygotowaną oprawę liturgiczną;
  • Niektóre wydarzenia stały się tradycją parafii;
  • Utworzyła się stała grupa Posłańców, która jest w ciągłej formacji;
  • Zmniejsza się opór przed realizacją wydarzeń;
  • Zwiększyła się liczba Parafian pozytywnie odbierających informacje, list o wydarzeniach.
  • Odbyło się wiele rozmów duszpasterskich wśród Posłańców, PZK w trosce o wzrastanie parafii;
  • Realizacja wydarzeń staje się normą – są one potrzebne;

 3. Najbardziej istotne problemy w parafii z punktu widzenia realizacji procesu odnowy

  • Zauważa się problemy w ilości osób angażujących się w wykonywanie konkretnych zadań – Posłańców, Zelatorów, Członków Żywego Różańca, Ilości Grup Sąsiedzkich. Ministranci, Caritas.    
  • Jeszcze zbyt małe zaangażowanie parafian w Liturgię.
  • Wciąż małe zaangażowanie młodzieży;
  • Niepełna sieć posłańców i zespołu redakcyjnego „Listu” przez co ci, którzy są, mają nadmiar obowiązków;
  • Wychowanie chrześcijańskie nie stanowi w wielu domach wartości, w wielu rodzinach jest nieznane;
  • Zachwiany system wartości – Bóg nie jest na pierwszym miejscu;
  • Wybiórcze traktowanie zasad wiary i moralności;
  • Obojętność i lekceważenie przez część parafian zaproszenia ich do wspólnego przeżywania wydarzeń, oraz brak zrozumienia i wrażliwości na podejmowany temat, związany z metą roku;
  • Pragnienie anonimowości, niechęć do włączenia się do wspólnoty
  • Nie podjęcie przez części parafian gestu wydarzeń;
  • Małe zaangażowanie dzieci i młodzieży w przeżywanie wydarzeń;
  • Zupełny brak składania świadectw wiernych do parafii z przeżytych wydarzeń;
  • Zmniejsza się ilość osób uczestniczących we Mszy Świętej niedzielnej i świątecznej.
  • Brak wsparcia ze strony rodziny
  • Mobilizacja dzieci i młodzieży tylko przedsakramentalna.

 

4 . Źródła najbardziej istotnych problemów:

 Ze środowiska zewnętrznego:

a. emigracja zarobkowa, praca sezonowa;
b.
materializm – pogoń za wartościami materialnymi;
c.
zwiększona rotacja mieszkańców parafii – wyprowadzają się parafianie uformowani a wprowadzają się nowi obojętni religijnie lub wychowani na tradycyjnym modelu
d. duszpasterstwa, pragnący anonimowości; 
e. dojazdy do szkół (młodzież), do pracy;
f.
Podział ochrzczonych na wiele grup (zaangażowaną, wrogo nastawioną, zupełnie obojętną na sprawy wiary (mnie to nie obchodzi: „Mnie Kościół chleba nie da”, „letnich”; 
g. zamknięcie, nieufność, obojętność, minimalizm; 
h. brak przykładu zaangażowania rodziców. Rodzice nie angażując się sami utrudniają zaangażowanie dzieci, w wielu wypadkach proponują dzieciom inne wartości jak:
i.
nauka, angielski, basen, karate itp. kosztem rozwoju duchowego;
j. wpływ na postawę niektórych parafian ma również „duszpasterstwo” parafii sąsiedzkich, gdzie nie ma żadnych wymagań, przyjmowanie do sakramentów bez
k. pozwolenia, bez przygotowania, podważanie autorytetu, wprost uczenie kombinowania; 

 Na styku czynników zewnętrznych i wewnętrznych:

  1. mentalność ludzi świeckich, którzy nie odczuwają Parafii, jako swojego miejsca;
  2. postawa niektórych: na co dzień, niczego od kościoła nie potrzebuję;
  3. przychodzą jak coś potrzebują (zaświadczenie, chrzest, komunia, pogrzeb) z pretensjami, że nie otrzymali, że ksiądz odpycha od kościoła;
  4. Część posłańców dostarcza tylko List nie przekazując jakichkolwiek informacji;
  5. Niektórzy parafianie traktują Kościół instytucjonalnie, Sakramenty na zaliczenie;
  6. Brak osób chętnych do zaangażowania się

 Wewnętrzne

  1. Za mało czasu na ogarnięcie wszystkiego (dochodzą bez przerwy nowe obowiązki);
  2. Brak sposobu dotarcia do osób, którzy odmawiają zaangażowania. (sesja o komunikacji)
  3. Niektórzy Posłańcy zapoznając nowych parafian z realizowanym przez parafię programem, oczekują od nich natychmiastowego zrozumienia, odzewu, zainteresowania, nawet zaangażowania. Jeśli nie ma z ich strony odpowiedzi to uważają, że nie ma sensu ponawiania więcej zaproszenia;
  4. Niektórzy robią „łaskę”, że cokolwiek zrobią.

 5. Ocena stopnia realizacji Mety Roku

 1. Cel został osiągnięty w Grupach Sąsiedzkich i formacyjnych przez formację za pomocą konspektu, podejmowanych tematów, odbytych spotkań w grupach sąsiedzkich i w parafii. Oraz wspólnych Mszy Świętych – podczas Święta Grup Sąsiedzkich;

2. Nie wszystkie   wspólnoty /grupy/ zrealizowały w pełni zadania zaplanowane na bieżący rok przez co nie w pełni osiągnęły metę roku;

3. Uwrażliwienie na temat celu roku nastąpiło u tych wiernych, którzy w sposób stały, systematyczny uczestniczą w niedzielnych Mszach św. i przeżywanych wydarzeniach oraz u tych, którzy podjęli gest ewangelizacyjny, i czytają „list”

 Zostały zrealizowane wszystkie inicjatywy uwrażliwiania całości, dzięki czemu także ten cel został osiągnięty.

 

PROBLEM PODSTAWOWY PARAFII

 

1. Parafia podzielona jest na cztery grupy.

  • Grupa tych, którzy są zaangażowani – stała nie zwiększająca się.
    Grupa uwrażliwionych na metę roku, biorących udział w wydarzeniach.
    Obojętni na sprawy wiary, nieutożsamiająca się z parafią, część z nich chce zostać anonimowymi, z wyboru chcą pozostać poza wspólnotą parafialną. Są osoby nastawione wrogo do parafii i wszelkich jej działań.
    Nowi parafianie, którzy się przyglądają i poznają system działania parafii.

2. Niska świadomość i odpowiedzialność podjętych zadań w grupach istniejących w parafii.

3. Słabe struktury parafialne. 

Problem został zaktualizowany i postawiony na nowo. 

I. Modelowo jako parafia jesteśmy w II Etapie – pogłębienie, w drugiej fazie – wiara, którą to fazę zakończyliśmy. Zauważamy, że jest potrzeba pogłębienia świadectwa wiary.

II. Konkretyzuje się świadectwo wiary jako wybór Chrystusa, wybór drogi wiary. Znajdujemy się na pograniczu fazy wiary i Jezu Chrystusa. Uważamy, że potrzebujemy jeszcze pogłębienia świadectwa wiary. 

III. Uzdrowienia dokonane przez Jezusa. Zbawiciel za każdym razem, kiedy dokonywał uzdrowienia pytał o wiarę.

 

Część Druga

Programowanie roku duszpasterskiego

2013/2014

Hasło roku duszpasterskiego KEP

Wierzę w Syna Bożego

Wartość Roku

Świadectwo uzdrawia naszą wiarę

Meta Roku Duszpasterskiego 2013/2014

Do końca czerwca 2014 mieszkańcy parafii p.w. Św. Gertrudy w Darłowie są uwrażliwieni na świadectwo jako uzdrowienie wiary na podstawie wybranych cudów w Ewangelii, a członkowie grup sąsiedzkich pogłębili te wartości na swoich spotkaniach w ramach kolejnego roku procesu odnowy na etapie ewangelizacji.

 

Pojęcia z Mety Roku.

Wyjaśnienie pojęć z Mety Roku

Do końca czerwca 2014 r.

Do zakończenia roku duszpasterskiego i katechetycznego

Wszyscy mieszkańcy parafii św. Gertrudy w Darłowie.

Wszyscy ludzie, którzy mieszkają na terenie parafii św. Gertrudy w Darłowie.

Są uwrażliwieni na wartości świadectwa wiary jako odpowiedź na spotkanie z Chrystusem czyniącym cuda.

Parafianie, dzięki stwarzanym okazjom do świadczenia o swojej wierze, poprzez spotkanie z czyniącym cuda Chrystusem, będą mieli możliwość doświadczenia uzdrawiającej wartości świadectwa.

Poprzez zaprogramowane wydarzenia parafialne.

Tradycyjne i popularne wydarzenia roku duszpasterskiego, wybrane w danym roku spośród wielu, służą do ewangelizacyjnego uwrażliwiania.

Członkowie Grup Sąsiedzkich pogłębiali te wartości na swoich spotkaniach.

Osoby regularnie spotykające się w małych grupach sąsiedzkich, analizując wybrane cuda Pana Jezusa rozważają i starają się żyć na co dzień świadcząc o swojej wierze.

W ramach realizacji kolejnego roku procesu odnowy parafii na etapie Ewangelizacji.

Parafia św. Gertrudy znajduje się na drugim etapie realizacji wspólnotowego projektu odnowy, który po roku gdzie parafianie doświadczali, że wiara otwiera na Królestwo Boże przechodzi do fazy, której tematyka koncentruje się na uwrażliwieniu na wartości świadectwa które uzdrawia wiarę.

 Uzasadnienie:
1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
W tradycji utrwalił się podział na duchownych i świeckich. W trakcie realizacji programu duszpasterskiego okazało się, że nie jest to jedyny podział w parafii, uwydatnił się bowiem również inny, bardziej złożony podział na różne grupy mieszkańców parafii. 

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, byśmy pomimo dzielących nas różnic byli jedno. W naszej różnorodności uczymy dostrzegać się to co dobre, co możemy dzięki niej zyskać. W myśl słów „To nas ubogaca co nas łączy, a nie to co dzieli,” nasza różnorodność daje nam szansę na wzajemne uzupełnianie się, które objawia się w uzdrawiającym świadectwie naszej wiary.
 3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
Należy pomóc ludziom w dostrzeganiu tego co ich łączy pomimo ich różnorodności, poprzez stwarzanie okazji do dawania świadectwa wiary, nawet tym, którzy w chwili obecnej odrzucają wiarę, aby każdemu dać szansę na uzdrowienie.

 

Wydarzenia Ewangelizujące 2013/2014

 

2 Listopada 2013 – Dzień Zaduszny.
Temat:
Nie szukam siebie.
Wartość:
Bezinteresowność.
Uzdrowienie przy sadzawce Siloe – J 5,1-18. 

6 Stycznia 2014 – Uroczystość trzech Króli.
Temat:
Dzielenie się przeżywaniem wiary.
Wartość:
Dzielenie się wiarą.
Uzdrowienie głuchoniemego – Mk 7,31-37 

3 Marca 2014 – Środa Popielcowa.
Temat:
Prawdziwie przeżywam wiarę.
Wartość:
Odwaga wiary.
Wskrzeszenie córki Jaira – Mk 5, 21-43; (Mt 9,18-26; Łk 8,40-48) 

13 Kwietnia 2014 – Niedziela Palmowa.
Temat:
Radośnie przeżywam swoją wiarę.
Wartość:
Radość.
Uzdrowienie paralityka –Mk 2,1-12; (Mt 9,1-8; Łk 5,17-26) 

Maj 2014 – Nabożeństwa Majowe w rejonach.
Temat:
Wiara odpowiedzią na zaproszenie Chrystusa.
Wartość:
Odpowiedź wiary.
Kana Galilejska – J 2,1-11 

19 Czerwca 2014 – Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej.
Temat:
Nie wstydzę się przeżywania swojej wiary.
Wartość:
Świadectwo wiary.
Uzdrowienie dziesięciu trędowatych Łk 17,11-19.


Dzień Zaduszny - 2 listopada - Bezinteresowność

 

Temat:   Nie szukam siebie 

Uzdrowienie przy sadzawce Siloe – J 5,1-18 

Wartość: Bezinteresowność  

Meta:

Wszyscy parafianie św. Gertrudy poprzez refleksję nad cudem uzdrowienia uczynionym przez Pana Jezusa przy sadzawce Siloe (J 5,1-18), przy okazji dnia zadusznego zostali uwrażliwieni na prawdę, że modlitwa za zmarłych jest bezinteresowna. Modlimy się nie tylko za naszych bliskich zmarłych licząc, na ich wdzięczność.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
Dla wielu Parafian problemem jest dostrzeżenie wielkiej wartości bezinteresownej modlitwy za zmarłych. Tradycyjnie modlimy się za krewnych i znajomych, lecz nie ma w nas nawyku modlitwy za innych zmarłych. Na cmentarzu jest wiele grobów, na których nie ma komu zapalić znicza, których nie ma komu posprzątać, ponieważ odeszli już ostatni krewni. 

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, aby uczniowie Chrystusa byli otwarci na bezinteresowną modlitwę za zmarłych, których nie znamy, a są naszymi braćmi i siostrami w wierze w Chrystusa i potrzebują naszej modlitwy w myśl słów: „święta i zbawienna jest myśl modlić się za zmarłych.” (2 Mch 12,46) 

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
Należy ludziom pomóc w otwarciu się na świadectwo swojej wiary przez stworzenie okazji do bezinteresownej modlitwy za „zapomnianych” zmarłych przy okazji modlitwy za bliskich zmarłych w odpowiedzi na Słowo Boże o cudzie Pana Jezusa przy sadzawce Siloe i słowach chromego: „Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny wchodzi przede mną.” J 5,7 

Hasło: 

           Jestem człowiekiem dla „zapomnianego” 

Gest:

 Gest ewangelizacyjny:
W liście do parafian, zostanie umieszczony obrazek przedstawiający człowieka pomagającego iść chromemu z napisem: Czy jesteś dla niego człowiekiem? Z zachętą, by w oparciu o opowiadanie, o uzdrowieniu chromego (J 5,1-18) zastanowili się, czy są otwarci na bezinteresowną modlitwę za zmarłych, których nie znają.
Do listu zostanie dołączona naklejka na znicz z napisem: Twoi bliscy zmarli ……….. (imiona) oraz inni zmarli potrzebują Twojej modlitwy. Modlę się za wszystkich zmarłych! Naklejka będzie podzielona na dwie części, do przecięcia, w pierwszej części powyższy tekst, a w drugiej tekst bez miejsca na imiona, na drugi znicz dla „zapomnianych” zmarłych.
 

Gest liturgiczny:
Podczas Mszy św. w Dzień Zaduszny każdy podchodzi do celebransa, który zapala od paschału przynajmniej dwa znicze z naklejką. Kapłan odczytuje słowa zapisane na naklejce: Twoi bliscy zmarli ……….. (imiona) oraz inni zmarli potrzebują Twojej modlitwy, na które odpowiedzią będzie wypowiedzenie słów: Modlę się za wszystkich zmarłych! Następnie wierni losować będą kartkę z odpowiednim cytatem biblijnym nt. bezinteresowności, który odmówią jako modlitwę przy grobach. Po Mszy Św. zapalone znicze w procesji zostaną zaniesione na cmentarz i złożone nie tylko na grobach naszych bliskich, ale i na tych, które wydają się być „zapomniane”.

 

Uroczystość trzech Króli – 6 Stycznia 2014 – Dzielenie się.

 

Temat: Dzielenie się przeżywaniem wiary.

Uzdrowienie głuchoniemego – Mk 7,31-37

Wartość: Dzielenie się wiarą.

Meta:

Wszyscy parafianie św. Gertrudy przy okazji Święta Trzech Króli zostali uwrażliwieni na wartość dzielenia się przeżywaną wiarą przez gest uzupełnienia tradycyjnego napisu C+M+B na drzwiach domu inspirowani przesłaniem Ewangelicznego Uzdrowienia Głuchoniemego (Mk 7,31-37).

Uzasadnienie:

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
Dla wielu Parafian problemem jest okazanie swojej wiary na zewnątrz. Tradycyjnie przychodzą do kościoła w święto trzech Króli, biorą poświęconą kredę i piszą na drzwiach litery K+M+B zupełnie nie zastanawiając się co one oznaczają, albo nie piszą, gdyż się wstydzą.

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, aby uczniowie Chrystusa pomnażali swoją wiarę poprzez dzielenie się nią z innymi. Gdyż ten kto przyzna się do Chrystusa przed ludźmi do tego Chrystus przyzna się przed Ojcem.

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
Należy ludziom pomóc w docenieniu świadectwa wiary przez drobny gest ułatwiający odważne przyznanie się przed sąsiadami do przynależności do Chrystusa, przez dopisanie swoich inicjałów do tradycyjnego napisu na drzwiach.

Hasło:

              Dzielę się znakiem wiary.

Gest:

Gest ewangelizacyjny:
W liście do parafian, zostanie wyjaśniony sens znaczenia pisanych na drzwiach w Święto Trzech Króli liter C+M+B. Każdy mieszkaniec parafii w oparciu o opowiadanie ewangeliczne o uzdrowieniu głuchoniemego (Mk 7,31-37) i jego dzielenie się radością z uzdrowienia, zostanie zachęcony do uczynienia drobnego gestu ułatwiającego przyznanie się do swojej wiary przed sąsiadami poprzez dopisanie do tradycyjnego napisu na drzwiach C+M+B=2014 inicjałów imion wszystkich mieszkających w danym domu.

Gest liturgiczny:

Dekoracją kościoła na święto Trzech Króli będą symboliczne drzwi z tradycyjnym napisem oraz dopisanymi inicjałami patronów parafii. C+M+B=2014+G+S 

 

Środa popielcowa - 3 Marca 2014 - Odwaga wiary.

 

Temat: Prawdziwie przeżywam wiarę. 

Wartość: Odwaga wiary. 

Wskrzeszenie córki Jaira – Mk 5, 21-43; (Mt 9,18-26; Łk 8,40-48) 

Meta: 

Wszyscy parafianie św. Gertrudy w Środę popielcową zostali uwrażliwieni na prawdziwe przeżywanie swojej wiary w oparciu o biblijne opowiadanie o wskrzeszeniu córki Jaira poprzez gest przyjęcia popiołu jako znaku autentyczności wiary. 

Uzasadnienie:  

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
 
Ludzie mają trudności w przyjmowaniu wymagającej prawdy Ewangelii, dlatego często upraszczają ją w formie różnych magicznych zwyczajów. Przykładem może być posypanie głów popiołem w środę popielcową (sakrament popiołu). 

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, abyśmy byli zdolni do przyjęcia trudnej i skandalicznej prawdy Chrystusowego Krzyża. 

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
 
Należy ludziom pomóc w przyjęciu prawdy Krzyża poprzez stworzenie okazji do przeżycia gestu zaakceptowania trudnych sytuacji życiowych w łączności z tajemnicą Krzyża na początku Wielkiego Postu. 

Hasło: 

          Nie bój się, wierz w prawdę Chrystusowego Krzyża. 

Gest: 

Gest ewangelizacyjny:
 W liście do parafian, zostanie umieszczona koperta na popiół, którą trzeba wziąć do kościoła w Środę Popielcową. Na kopercie jest napis, z jednej strony: Prochem jesteś i w proch się obrócisz. Z drugiej strony koperty będzie napis, do rozważenia w domu: Czym jest dla mnie gest posypania głowy popiołem? Przyjście na Liturgię i przyjęcie popiołu nie tylko na głowę, ale i do koperty. Po powrocie do domu, na godnym miejscu ustawić krzyż, zapalić świece i pod nim złożyć kopertę z popiołem oraz odmówić tekst modlitwy, która ma wprowadzić w refleksję na temat uczynionego gestu posypania głowy popiołem. Następnie w I niedzielę Wielkiego Postu po Gorzkich Żalach jeśli ma to dla mnie znaczenie wiary, ponowić w rodzinie gest posypania głów popiołem. 

Gest liturgiczny:
Przyjście na Liturgię i przyjęcie popiołu nie tylko na głowę, ale i do koperty.

 

Niedziela Palmowa - 13 Kwietnia 2014 - Radość

 

Temat: Radośnie przeżywam swoją wiarę.
Wartość: Radość.
Uzdrowienie paralityka – Mk 2,1-12; (Mt 9,1-8; Łk 5,17-26)

Meta:

          Wszyscy parafianie św. Gertrudy w Niedzielę Palmową zostali uwrażliwieni na radosne przeżywanie swojej wiary rozważając uczyniony przez Jezusa cud uzdrowienia paralityka poprzez gest udekorowania tradycyjnych palm zakładką z zawierzonymi Jezusowi trudnymi doświadczeniami osobistymi i rodzinnymi.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:) 

Ludzie licznie uczestniczący w obrzędach Niedzieli Palmowej mają trudności w głębszym przeżywaniu przesłania paschalnej radości, gdyż w większości zatrzymują się jedynie na zewnętrznych dekoracjach.
2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:) 
Wolą Bożą jest, by ludzie szukali źródeł szczęścia i radości w Tajemnicach Paschalnych, które w sposób widoczny rozpoczynają się Uroczystym Wjazdem Pana Jezusa do Jerozolimy.
 

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
 Należy pomóc ludziom w doświadczeniu paschalnej radości poprzez stworzenie okazji do gestu radosnego przeżywania swojej wiary pomimo trosk, przeciwności losowych i zawinionych poprzez akt zawierzenia trudnych spraw Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu.

Hasło: 

           Panie! Zmień nasze smutki w Radość. 

Gest: 

Gest ewangelizacyjny:
W liście do parafian, zostanie umieszczona zakładka do Pisma Świętego. Na jednej jej stronie będą cytaty biblijne o radości, a z drugiej strony miejsce na wpisanie imion mieszkających w tym domu ludzi. Dobrze by było, gdyby członkowie rodziny wspólnie i własnoręcznie wpisali swoje imiona na zakładkę. Tą zakładkę przywiązać do zrobionej palmy i z tą palmą przychodzą do kościoła. Po powrocie do domu zakładkę włożyć do Pisma Świętego. 

Gest liturgiczny:
Przyjście do kościoła z palmą, ozdobioną zakładką z napisanymi na niej imionami ludzi mieszkających w danym domu.

 

Nabożeństwa Majowe w rejonach – Maj 2014 – Odpowiedź wiary

 

Rejon II – 7 maja; Zakrzewo – 8 maja; Rejon III – 14 maja; Cisowo Górne – 15 maja; Cisowo Dolne – 16 maja; Rejon I – 21 maja; Kopań – 22 maja.

Temat: Wiara odpowiedzią na zaproszenie Chrystusa.
Wartość: Odpowiedź wiary.
 Kana Galilejska – J 2,1-11 

Meta:

         Wszyscy parafianie św. Gertrudy swoją wiarą odpowiadają na zaproszenie Chrystusa w oparciu o Ewangeliczne wesele w Kanie Galilejskiej z okazji Nabożeństw Majowych w Rejonach poprzez gest drobnego daru dekoracji ołtarza na Nabożeństwo Majowe.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
Wiara jest przeżywana przez ludzi jako obowiązek, a nie dar. Częściej kontroluje się jakość wiary niż dzieli nią z innymi. 

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, abyśmy pomagali ludziom z wdzięcznością przeżywać dar wiary przez stwarzanie okazji do przeżycia umożliwiającego każdemu w prosty sposób podzielić się swoją wiarą. 

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
Należy ludziom pomóc w dzieleniu się wiarą poprzez odpowiedź na zaproszenie Maryi na Nabożeństwo Majowe w Rejonach oraz z wdzięcznością przeżywać wiarę jako dar. 

Hasło: 

           Z radością odpowiadam na zaproszenie Matki Bożej. 

Gest: 

Gest ewangelizacyjny:
W liście do parafian, zostanie tak jak co roku otrzymujemy zaproszenie na Nabożeństwo Majowe „wesele”. Po otrzymaniu zaproszenia rodzina przy wieczornej modlitwie to znaczy w rozmowie z Maryją potwierdza swoją obecność na Nabożeństwie. Mówię Maryi, że przyjdę. Na wesele nie przychodzimy z pustymi rękoma, naszym prezentem będzie przyniesiony kwiatek na Nabożeństwo Majowe i w wyznaczonym momencie złożony przy figurze Maryi, bądź obrazie, jako wyznanie naszej wiary. Po nabożeństwie kwiaty wraz z figurą postawione zostaną w kościele. 

Gest liturgiczny:
Udział w Nabożeństwie Majowym w rejonach oraz przyniesienie na Nabożeństwo i w wyznaczonym momencie złożenie jako prezentu dla Maryi co najmniej jednego kwiatu.

 

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

– 19 Czerwca 2014 – Świadectwo wiary

Temat: Nie wstydzę się przeżywania swojej wiary.
Wartość: Świadectwo wiary.
Uzdrowienie dziesięciu trędowatych Łk 17,11-19.

Meta:

Wszyscy parafianie św. Gertrudy podczas Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej poprzez gest umieszczenia w oknie mieszkania dekoracji eucharystycznej zostali uwrażliwieni na odważne przeżywanie swojej wiary, tak jak ewangeliczny Samarytanin po cudzie uzdrowienia.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna (Tacy jesteśmy:)
Wielu parafian traktuje swoją wiarę jako coś prywatnego. Procesję Bożego Ciała traktują jako tradycyjny „spacer”. W tłumie przy pewnej anonimowości i czyniąc to co inni łatwiej jest wyznawać swoją wiarę. 

2. Ideał (ale Pan wzywa nas do:)
Wolą Bożą jest, byśmy odważnie wyznawali naszą wiarę w myśl słów Chrystusa: „Kto się do Mnie przyzna przed ludźmi, do tego i ja przyznam się przed Ojcem w niebie”. 

3. Przemiana (dlatego musimy zmienić/ przyjąć następującą postawę:)
 Należy pomóc ludziom poprzez stwarzanie okazji do publicznego gestu zadeklarowania się i świętowania Bożego Ciała, aby nie wstydzili się swojej wiary. 

Hasło:

            Nie wstydzę się Chrystusa.

Gest: 

Gest ewangelizacyjny:
Procesja Bożego Ciała jest wyznaniem naszej wiary. zachęcamy by parafianie niezależnie od tras procesji umieścili w oknie swojego domu, mieszkania element dekoracji Eucharystycznej otrzymanej w liście bądź wykonanej samodzielnie, jako odważne wyznanie swojej wiary. Z jednej strony dekoracji, tej od strony mieszkania powinien być napis: „Nie wstydzę się Chrystusa” 

Gest liturgiczny:
Umieszczenie w oknie dekoracji i uczestnictwo w Procesji Eucharystycznej.

 

B. Duszpasterstwo Grup Sąsiedzkich

Meta:

     Grupy sąsiedzkie w parafii Św. Gertrudy poprzez spotkania przed wydarzeniem do końca maja 2014 pogłębiły wartości na temat: Świadectwo jako uzdrowienie wiary na podstawie wybranych cudów w Ewangelii.

Uzasadnienie:

1. Sytuacja problematyczna:
Członkowie grup sąsiedzkich nie w pełni uświadamiają sobie, że dawanie świadectwa jest uzdrowieniem ich własnej wiary.

2. Ideał:
Jezus pragnie, aby członkowie grup sąsiedzkich poprzez w pełni świadome i odważne świadectwo jakie dają w swojej codzienności doznali uzdrowienia swojej wiary. „Idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.

3. Przemiana:
Należy dać możliwość, by członkowie grup sąsiedzkich poprzez swoje spotkania i rozważanie wybranych cudów ewangelicznych uświadomili sobie wartość świadectwa jako uzdrowienia wiary.

Osoba odpowiedzialna: Krystyna Staruch

Realizacja:

Tematy spotkań grup:

1. Dzień zaduszny 2 Listopada 2013: Nie ma „zapomnianych” zmarłych.
Wartość: Bezinteresowność w wierze, nie szukam siebie.
Biblijne źródło: - Uzdrowienie przy sadzawce Siloe. J 5,1-18

2. Trzech Króli – 6 Styczeń 2014 – Wszyscy składamy hołd Chrystusowi.
Wartość: Dzielenie się przeżywaną wiarą.
Biblijne źródło: Uzdrowienie głuchoniemego. Mk 7,31-37

3. Środa Popielcowa – 3 Marzec 2014 Nie bój się, wierz w prawdę Chrystusowego Krzyża.
Wartość: Prawdziwość przeżywanej wiary.
Biblijne źródło: Wskrzeszenie córki Jaira. Mk 5,21-43

4. Niedziela Palmowa – 13 Kwiecień 2014 – Doświadczenie Paschalnej Radości.
Wartość: Radośnie przeżywana wiara.
Biblijne źródło: Uzdrowienie paralityka. Mk 2,1-12

5. Nabożeństwa Majowe w Rejonach – Maj 2014 – Z radością odpowiadam na zaproszenie Matki Bożej.
Wartość: Wiara odpowiedzią.
Biblijne źródło: – Wesele w Kanie Galilejskiej. J 2,1-12

6. Boże Ciało – 19 Czerwca 2014 – Nie wstydzę się Chrystusa.
Wartość: Odwaga przeżywanej wiary.
Biblijne źródło: 10 Trędowatych Łk 17,11-19

 

II. DUSZPASTERSTWO ŚRODOWISKOWE

Dzieci

Meta: 

           Parafialne duszpasterstwo dzieci do końca czerwca 2014 uwrażliwiło dzieci i ich rodziców na świadectwo jako uzdrowienie wiary na podstawie wybranych cudów ewangelii przez zaplanowane działania duszpasterskie 

Uzasadnienie:

1. Sytuacja problematyczna:
Pomimo tego, że rodzice uważają się za chrześcijan, to przedkładają rozwój intelektualny i wszechstronny swoich dzieci nad rozwój duchowy i życie religijne, bardzo często uniemożliwiają wręcz udział w niedzielnej Mszy Świętej, nabożeństwach, zaangażowanie się w scholę, w liturgię. Organizują życie codzienne bez Boga, z dala od Kościoła.

2. Ideał:
Wolą Bożą jest, by rodzice jako pierwsi nauczyciele wiary swoich dzieci, sami odkryli potrzebę dawania świadectwa i wynikające z tego uzdrowienie wiary. „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże (Mt 10,14)

3. Przemiana:
Należy dążyć do tego, by rodzice najpierw sami odkryli świadectwo jako uzdrowienie wiary i pozwalali odkrywać je swoim dzieciom poprzez duszpasterstwo parafialne.

Osoba odpowiedzialna:

Realizacja: 1. List do rodziców na rozpoczęcie roku szkolnego, jako wkładka do wrześniowego Listu do Parafian.

2. Zachęta rodziców do wspólnego udziału w nabożeństwach wraz z dziećmi.

3. Bieżące spotkania z dziećmi w ramach przygotowania do sakramentów.
4. Udział w wydarzeniach parafialnych.
5. Spotkanie z ks. Biskupem Pawłem.
 

 Młodzież

Meta: 

         Parafialne duszpasterstwo młodzieży do końca czerwca 2014 Uwrażliwiło młodzież na świadectwo jako uzdrowienie wiary na podstawie wybranych cudów ewangelicznych poprzez zaplanowane działania duszpasterskie. 

Uzasadnienie:

1. Sytuacja problematyczna:
Młodzież wstydzi się wyznawania wiary, przyznania się do niej, noszenia emblematów religijnych. Często śmieją się z osób, które bardziej niż rówieśnicy angażują się w sprawy wiary i Kościoła. Pośród młodzieży są osoby dla których wiara nie jest wartością.

2. Ideał:
Wolą Bożą jest, aby młodzież odkrywała świadectwo wiary jako sposób na jej uzdrowienie, wzmocnienie i rozwinięcie.

3. Przemiana:
Należy dążyć do tego, by młodzież poprzez duszpasterstwo odkrywała uzdrowieńczą moc świadectwa wiary w życiu codziennym.

Osoba odpowiedzialna:Realizacja:
1. Kazania tematyczne wprowadzające w wydarzenia.
2. Bieżące spotkania z grupami przed bierzmowaniem i celebracje.
3. Udział w wydarzeniach parafialnych.
4. Spotkania KSM.
5. Spotkanie z ks. Biskupem Pawłem.
6. Rekolekcje dla młodzieży przygotowującej się do przyjęcia sakramentu bierzmowania.
7. Udział w spotkaniach i czuwaniach młodzieżowych.

 

Grupa Żywego Różańca

Meta 

        Do końca czerwca 2014 r. członkowie Żywego Różańca poprzez uczestnictwo we wspólnej modlitwie i comiesięczne spotkania formacyjne zostali uwrażliwieni na dawanie świadectwa jako uzdrowienia wiary w myśl wybranych cudów zawartych w Ewangelii. 

 

Uzasadnienie

  1. Sytuacja problematyczna: Pomimo tego, że członkowie żywego różańca modlą się to zapominają jaka jest rola żywego różańca we wspólnocie parafialnej, w jaki sposób obowiązani są do dawania świadectwa swojej wiary, które ją uzdrawia. Niektórzy członkowie żywego różańca zapominają o sacrum w kościele, traktując go jako miejsce do rozmowy, załatwiania własnych spraw. Nie wszyscy zelatorzy spełniają swoją rolę, nie wszyscy traktują poważnie uczestnictwo w żywym różańcu.

2. Ideał:
Chrystus pragnie, aby członkowie Żywego Różańca jednocząc się we wspólnej modlitwie odkrywali wspólnotę modlitewną jako pomoc w dawaniu świadectwa wiary, które ją uzdrawia.

3. Przemiana:
Należy Członkom Żywego Różańca poprzez zaplanowaną formację dać możliwość odkrycia, że modlitewna wspólnota żywego różańca jest pomocą w wprowadzaniu w życie uzdrawiającego świadectwa wiary.

Osoba odpowiedzialna: Danuta wawrzyk 

Realizacja
1. Reorganizacja Żywego Różańca.
2. Przypomnieć sposób odmawiania różańca świętego i jego celowość.
3. Bieżące uaktualnianie list członków poszczególnych Róż Różańcowych.
4. Zachęcanie do jak najliczniejszego regularnego udziału w comiesięcznych spotkaniach.
5. Msza w intencji każdej Róży Różańcowej z zaproszeniem wszystkich jej Członków.
6. Zaprosić każdą Różę na osobne spotkanie i wzajemne zapoznanie się.
7. Zachęcić do udziału w diecezjalnych Rekolekcjach dla Członków Żywego Różańca.
8. Przeprowadzenie oceny realizacji celu Roku na poziomie swojego duszpasterstwa.
9. Odnowienia przynależności członków Żywego Różańca.

 

III. Służby pastoralne

Liturgia

Meta 

         Wszyscy parafianie do końca czerwca 2014 poprzez cykl homilii tematycznych i artykuły w „Liście” zostali uwrażliwieni na świadectwo uzdrowienia wiary. 

Uzasadnienie

1. Sytuacja problematyczna:
Mała świadomość tego, że mój świadomy udział w liturgii jest świadectwem wiary w którym dokonuje się jej uzdrowienie i umocnienie

2. Ideał:
Wolą Bożą jest, by parafianie odkryli, że Liturgia urzeczywistnia na ziemi wartości Królestwa Bożego i stąd wynika konieczność świadomego, pełnego zaangażowania udziału w niej jako świadectwa wiary.

3. Przemiana:
Należy pomóc parafianom w takim przezywaniu Liturgii, aby odkrywali w niej możliwość do dawania uzdrawiającego wiarę świadectwa poprzez zaplanowane działania.

Osoba odpowiedzialna:

Realizacja:
1. Homilie tematyczne – wyjaśniające poszczególne części, gesty i znaki występujące we Mszy Świętej;
2.
Wyjaśniać poszczególne znaki, gesty i postawy występujące podczas Mszy Świętej.

W Liście do Parafian.
Podczas spotkań z poszczególnymi grupami.
Przeznaczyć czas na zadawanie pytań.
3.Przeprowadzenie oceny realizacji celu Roku na poziomie tego duszpasterstwa.

 

Służby miłosierdzia (Parafialne i szkolne Koło „Caritas”)

Meta:

         Do końca czerwca 2014 członkowie służb miłosierdzia poprzez formację i działalność zostali uwrażliwieni na świadectwo uzdrowienia wiary. 

Uzasadnienie:

1. Sytuacja problematyczna:
Pomimo tego, że w parafii istnieją służby miłosierdzia „Caritas” i SKC to jednak wciąż jest za mała świadomość, że ich działalność jest dawaniem świadectwa wiary.
2. Ideał:
Chrystus pragnie, aby każdy, kto podejmuje służbę miłosierdzia był świadomy dawania uzdrawiającego wiarę świadectwa w myśl nauki bł. Jana Pawła II: „Kochajcie Go w twarzach braci, którzy potrzebują sprawiedliwości, pomocy przyjaźni i miłości. Na progu nowego tysiąclecia nadchodzi dzisiaj wasza godzina. Świat współczesny otwiera przed wami nowe drogi i wzywa was, byście byli głosicielami wiary i radości...”
3. Przemiana:
Poprzez spotkania formacyjne i działalność należy pomóc członkom służb miłosierdzia w odkrywaniu znaczenia uzdrawiającego wiarę świadectwa.

Osoba odpowiedzialna: Ks. Proboszcz

Realizacja
1. Spotkania formacyjne, rekolekcje, dzień skupienia.
2. Zachęta do zaangażowania się w pracę Caritasu.
3. Konkretne działania i akcje.
4.Przeprowadzenie oceny realizacji celu Roku na poziomie swojego duszpasterstwa.
 

 

IV. Duszpasterstwo współpracowników

Posłańcy

Meta:

         Do końca czerwca 2014 posłańcy poprzez odpowiednią formację odkryli swoje posłannictwo jako służbę na rzecz dawania świadectwa, które uzdrawia wiarę.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna:
Wyodrębniły się trzy grupy posłańców:

  • tych, którzy regularnie uczestniczą w spotkaniach formacyjnych i dzięki formacji są świadomi podejmowanych zadań.
  • tych, którzy biernie uczestniczą w spotkaniach, dla świętego spokoju, żeby się proboszcz nie czepiał, ale i tak zrobią po swojemu.
  • tych, którzy nigdy nie uczestniczą w formacji, uważają, że i tak wielką łaskę robią roznosząc List.Ciągły brak odwagi wśród nie uczestniczących w formacji Posłańców w zwracaniu się do nowych mieszkańców Parafii spowodowany nieprzygotowaniem do takiej sytuacji, szybkie zniechęcanie się niepowodzeniami; nie podejmowanie dyskusji z osobami niezorientowanymi w sytuacji nie podejmowanie kolejnych prób dotarcia do osób niezorientowanych i obojętnych.Ci posłańcy nie uświadamiają sobie, że spotykając się z parafianami i zapraszając ich do udziału w gestach i wydarzeniach mają dawać uzdrawiające świadectwo swojej wiary, które sami powinni odkryć na spotkaniach formacyjnych.

2. Ideał:
Chrystus pragnie, aby wszyscy posłańcy mieli świadomość swojego posłannictwa jako możliwość dawania uzdrawiającego wiarę świadectwa w myśl bł. Jana Pawła II: Im więcej będzie ludzi świeckich owianych duchem ewangelicznym, odpowiedzialnych za te sprawy, oraz wyraźnie im oddanych, i im kompetentniej zdołają je wspierać oraz świadomi będą obowiązku zaangażowania wszystkich swoich sił chrześcijańskich — które często zostają ukryte — tym więcej wszystkie te sprawy będą służyć budowaniu Królestwa Bożego i przynoszeniu zbawienia w Jezusie Chrystusie; nie tracąc czegokolwiek ani nie uszczuplając efektywności Christifideles laici 23

3. Przemiana:

Należy pomóc posłańcom poprzez spotkania formacyjne w odkryciu uzdrawiającego wiarę świadectwa i uświadomieniu im swojego posłannictwa.

Realizacja:
1.
Sesja dla Posłańców z osobistym zaproszeniem wszystkich.
2.
Wyznaczyć stałą datę Święta Posłańca.
3.
Spotkania formacyjno-motywacyjne dla posłańców z osobistym zaproszeniem wszystkich.
4. „Święto posłańca” – Msza Św. w intencji posłańców z przygotowaną przez nich liturgią, po Mszy spotkanie z poczęstunkiem.

 

Animatorzy Grup Sąsiedzkich

Meta:

Do końca czerwca 2014 parafianie odkrywają, że praca animatora jest codziennym dawaniem świadectwa, które uzdrawia wiarę i podejmują formację, by podjąć się tego zadania.

Uzasadnienie: 

1. Sytuacja problematyczna:
Brak nowych osób, którzy podjęliby się tego zadania, co też utrudnia powstawanie nowych grup. Brak świadomości, że praca animatora to dawanie uzdrawiającego wiarę świadectwa.

 2. Ideał:

Chrystus pragnie, aby animatorzy byli świadomi swojego posłannictwa jako nieustanne dawanie uzdrawiającego wiarę świadectwa w myśl nauki Soboru Watykańskiego II: „Na wszystkich tedy świeckich spoczywa zaszczytny obowiązek przyczyniania się do tego, aby boży plan zbawienia coraz bardziej rozszerzał się na wszystkich ludzi wszystkich czasów i wszystkich miejsc nas ziemi. Toteż wszędzie powinna dla nich stać otworem droga, aby w miarę sił swoich i stosownie do aktualnych potrzeb i oni także uczestniczyli pilnie w zbawczym dziele Kościoła” KK 33

3. Przemiana:
Należy pomóc parafianom przez odpowiednią formację dostrzec, że praca animatora jest nieustannym dawaniem świadectwa wiary, co zaowocuje podjęciem się tego zadania.

Realizacja:
1.
Spotkania wprowadzające w tematykę konspektów.
2. 2 spotkania formacyjne z Księdzem – wrzesień i „Tydzień Biblijny”.
3. 2 spotkania warsztatowe na temat Pisma Świętego.

4. Świadectwo istniejących grup np. w Liście.
5. Poszukiwanie nowych animatorów.

Osoba odpowiedzialna: KRYSTYNA STARUCH 

 

V. STRUKTURY UCZESTNICTWA I KOMUNIKACJI

Sieć posłańców

 

Meta:

Do końca czerwca 2014 wszyscy parafianie odkryli, że podejmując misję posłańca dają świadectwo wiary, które ją uzdrawia.

Uzasadnienie

1. Sytuacja problematyczna
Ciągle są braki w sieci posłańców. Są posłańcy, którzy ciągle zaniedbują swoje obowiązki. Wynika to z tego, że nie rozumieją, że praca posłańca jest dawaniem uzdrawiającego wiarę świadectwa.

2. Ideał
Wolą Bożą jest by parafianie podejmujący zadania posłańca byli świadomi, że dawanie uzdrawiającego wiarę świadectwa to przede wszystkim praca posłańca w myśl nauki Soboru: Nigdy bowiem nie może w Kościele zabraknąć apostolstwa świeckich, które wypływa z samego ich powołania chrześcijańskiego. DA 1
3. Przemiana:
Należy dążyć do tego, aby parafialna sieć posłańców spełniała swe zadania poprzez odpowiednią formację i dawanie uzdrawiającego wiarę świadectwa.

Realizacja
1. Uaktualnienie listy posłańców i bieżące uzupełnianie braków.
2. Poszukiwanie nowych osób i zachęta do zaangażowania się w funkcję posłańca.
3. Motywować tych, którzy zaniedbują obowiązki posłańca.
4. Wspólne spotkania na temat podejmowanych zadań.
5.Jasne wyjaśnienie zadań stojących przed posłańcami.
6. Staranie się o dokładny przekaz oraz wzajemne przypominanie informacji bieżących.

Osoba odpowiedzialna: Ks. Proboszcz

Parafialne media

Meta

Do końca czerwca 2014 parafianie angażują się w parafialne media wykorzystując je do dawania świadectwa, które uzdrawia wiarę.

 

Uzasadnienie
1. Sytuacja problematyczna:
Nie zawsze na bieżąco są uzupełniane informacje z wydarzeń na stronach internetowych.

2. Ideał:
Wolą Bożą jest by chrześcijanie wykorzystywali każdą okazję do dawania uzdrawiającego wiarę świadectwa a w szczególności poprzez dostępne media w myśl nauki Soboru: Kościół - Matka zdaje sobie sprawę z tego, że środki te (społecznego przekazu), właściwie użyte, oddają rodzajowi ludzkiemu wielką przysługę, ponieważ przyczyniają się niemało do odprężenia i ubogacenia ducha oraz szerzenia i umacniania Królestwa Bożego. DSP 2

3. Przemiana:
Należy pomóc parafianom w odkryciu mediów jako przestrzeni do dawania świadectwa wiary poprzez zachętę do zaangażowania się w ich tworzenie.
Realizacja:
1. Zachęcanie parafian do pisania świadectw i dostarczanie zdjęć z wydarzeń.
2. Angażowanie nowych osób i podział obowiązków.
3. Regularne dostarczanie bieżących materiałów.
4. Dbałość o jasną i skuteczną komunikację.

 

Parafialny Zespół Koordynacyjny

Meta:

Do końca czerwca 2014 parafianie przez formację odkrywają, że działając w pełnych strukturach mogą skuteczniej dawać świadectwo wiary, które ją uzdrawia.

 

Uzasadnienie:
 1. Sytuacja problematyczna:
W wielu przypadkach członkowie PZK sami wykonują zadania nie angażując w nie innych osób. Łatwiej zrobić samemu, niż chodzić i prosić, by ktoś zrobił. Ciągle jeszcze istnieje problem braku odwagi w wyrażaniu swojej opinii.

2. Ideał:
Parafialny Zespół Koordynacyjny jest zaczynem, który sprawia, że inni podejmują działania na rzecz wprowadzania królestwa Bożego, dlatego każdy członek PZK powinien być otwartym na dawanie świadectwa wiary. 

3. Przemiana:
Należy dążyć do tego, aby członkowie PZK wykonując swoje zadania angażowali jak najwięcej nowych osób poprzez uzdrawiające wiarę świadectwo swojego życia oraz aby odważnie wyrażali swoje zdanie i opinie. 

Osoba odpowiedzialna:

Realizacja

1. Włączyć do PZK przedstawicieli filii.
2. Przydzielenie obowiązków, odpowiedzialności za poszczególne wydarzenia z Parafialnego Programu 2013/14.
3. Regularna, samodzielna i sumienna ocena po każdym wydarzeniu.
4. Motywacja do angażowania nowych osób.
5. Spotkania omawiające przebieg każdego wydarzenia.